. California Here I Come

Takk for no!

2010-07-22T00:55:00.003+02:00

Dette vart dei siste innlegga i alle fall for denne gong. No ber det tilbake til Trondheim for dei to siste åra av studiet. Etter å ha hatt fri meir eller mindre sidan midten av Mars er eg no motivert til å studere litt att, men noko sei meg at sjølv om livet i Trondheim er spanande nok og veldig triveleg er det nok litt mindre eksotisk. Noko er riktignok allereie på tapeten; skal spele ein konsert med Haram Fusion Factory før jul og ein etter, så nokre helger går nok til det. Planen er og å gå Birkebeineren og Vasaloppet til vinteren, så lyt nok freiste å halde forma ved like og gå litt på ski. Men bloggen vert nok ikkje oppdatert nevneverdig framover likevel.

Om du skal til Sør-Amerika, Karibien eller California og trur eg kan ha eit tips eller berre vil slå av en prat er det berre å ringe 45 27 30 30, sende elektronisk post til sondre.steen@gmail.com eller på gamlemåten til Haramsøy, postnr 6209.

Takk for fylgjet! Eg set no kurset mot meir heimlege farvatn!

Peru: Lake Titicaca og Macchu Picchu

2010-07-22T00:16:00.004+02:00

Etter Ecuador bar det rett av garde til 9 dagar på tur rundt i Peru. Det første høgdepunktet var flytande øyer på Lake Titicaca på grensa mellom Peru og Bolivia. Dei lagar øyene av torv og sjøgras og bur i stråhytter. I dag er turisme den viktigaste inntekta og til tross for enkle forhold hadde alle hyttene solcellepanel til å drive TV med parabol!:)

Ei komande stjerne som var med på festivalen.

Oro Islands. Dei flytande øyene på Lake Titicaca.

Puno, byen ved Lake Titicaca var ikkje særleg spanande, så eg dro snart vidare til Cuzco. Cuzco var ein by eg likte mykje betre. Flott by rett og slett! Dagen etter var det en kjempefestival i Sacsayhuaman(hugseregel: "Sexy woman":), nokre inkaruiner som låg i fjella ca 40 min å gå frå byen. Det var litt av ei folkevandring og fleire hundre tusen var samla for å sjå på eit storslagent inkashow.

Frå Inti Raymi, ein kjempefestival på solsnudagen (vinter i Peru) for å feire at dagane vert lengre att.

Neste dag starta eg ein 5-dagers tur med telt til Macchu Picchu over eit fjellpass, gjennom jungelliknande skog og alt mogleg landskap i "mellom" fjellandskap og troper. Gjekk ilag med 3 nyutdanna engelske legar, ein guide i tillegg til ein hestemann, kokken vår og 4 hestar. Eit bra fylgje og ein kjempetur!
Siste dag starta 4am med å gå opp til Macchu Picchu for å få stempel til å få gå på Wayna Picchu, det karakteristiske fjellet over byen. Det rakk vi, men vi var litt skeptiske til dagen, då vi grunna regn og tåke (dryseason; særleg!) såg ca 10 meter. Men klokka 10 letta det opp og vi fekk sett Macchu Picchu i all sin prakt! Imponerande greier! Peruturen vart avslutta i Lima, som med sine 10 millionar innbyggjarar berre var eit einaste stort trafikkaos med dårleg luft. Macchu Picchu derimot er noko som er verdt å setje på lista over framtidige reisemål for dei som ikkje allereie har vore der!

Turens høgaste punkt, The Salkantay Pass med bredekte Salkantay i bakgrunnen.

Ein alpakka på Macchu Picchu.

Sjarmerande turkamerat ein liten del av turen.

Eg og Macchu.

Temple of the Moon. Traff berre to andre turistar på vandringa til dette avsidasliggende tempelet eit par timar frå Macchu Picchu.

Macchu Picchu (byen) med karakteristiske Wayna Picchu (fjellet) bak. Eit storslagent syn.

På cafe med Cristiano i Lima.

Ecuador: Klatring

2010-07-21T23:33:00.005+02:00

Etter nokre rolige veker i San Diego på slutten av året pakka eg ein sekk med nyinnkjøpt klatreutstyr og vinterklede og satte kursen for Ecuadors hovudstad Quito. Målet for dei ni dagane i Ecuador var å klatre Cotopaxi, Ecuador sitt nest høgaste og fjell og verdas nest høgaste aktive vulkan. Toppen er på 5897 moh og vart for mykje då eg var på familietur for ca 6 år sidan og vi måtte snu pga snøstorm. Verdt å nemne er det og at den gongen snudde 7 av 10 av oss pga høgda. Det var altså tid for revansj. Difor melde eg med på tur med Mountain Madness, eit amerikansk selskap som driv guiding over heile verda. Turen tok i alt 9 dagar, vii brukte dei 7 første til å gradvis akklimatisere oss til høgda og nådde toppen tidleg på morgon den 8. dagen (ein lyt gå på natta før sola gjer at skredfaren aukar). Sjølv om veret var dårleg og snø og tåke gjor at oss aldri hadde særleg sikt, var det stort å nå toppen. Heilen turen var ei kjempeoppleving, reisefylgjet som bestod av tre amerikanske karar frå Des Moines, Iowa og Gaspar, guiden var kjempefolk alle fire. Humøret var på topp til ei kvar tid til tross for problem med hovudpine, sjukdom osv pga høgda. Vi hadde sightseeing i Quito og klatra to flotte toppar, El Corazon og Iliniza Norte som trening til stor-toppen Cotopaxi som vi underveis kunne betrakte på avstand når det var klarver eller toppen låg over skyene. Vi budde stort sett på enkle hytter, og åt stort sett suppe til kvart einaste måltid. Her kjem nokre bilete:

På sightseeing i Quito.

Med norsk flagg på toppen!!

På vei til Iliniza Norte. Ein fantastisk flott tur.

Nesten på toppen! Eg og Jared framom ein gigantisk vegg med enorme istappar!

Frå den siste lodgen, foran Cotopaxi.

Cuba

2010-06-08T00:42:00.005+02:00

Her kjem litt frå mine veker på Cuba. Byrjer å bli ei stund sia eg la ut frå San Diego, men skal prøve å få ned litt info frå opphaldet. Turen gjekk via Mexico, sidan det ikkje er mogleg å reise med amerikanske selskap direkte til Cuba. Men kom til Havana i fin form. Det første småutrulege som skjedde fann stad på flyplassen i Cancun, Mexico. Ved gaten til Havana helste eg på ei kar eg kjende att frå Phoenix, AZ-Canucun-flyet. Han reiste og åleine, og tilfeldigheite ville ikkje ha det til mindre enn at han og var på vei til Trinidad og skulle starte på same språkskule som meg same dag. Eg hadde dermed reisefylgje, allereie, så vi hang ilag i Havana og dei to neste vekene.

Byrja opphaldet med å gå to kvartal åleine i sentrum av Havana rundt midnatt. Cuba er kanskje den sikraste plassen eg har vore. Oslo på kveldstid er ti gongar verre enn å vere turist på Cuba. På grunn av diverse handelsblokkader er turisme ein av dei desidert viktigaste kjeldene Cuba har til utanlandsk valuta. Dei tek difor særs godt vare på alle som kjem. Det er mykje politi i gatene og eg følte meg aldri trua ila heile opphaldet, sjølv om eg ofte gjekk heim til huset mitt relativt seint på natta. Eit anna bilete er strafferammene for drap. Word on the steet skulle ha det til at ein for 12 år for å skyte ein mann, men 20 år for å drepe ei ku (som skal brukast til å mate svoltne turistar). Havana på dagtid var ganske rått. Var som å vakne opp etter å ha sove i ei tidsmaskin og reist mange tiår tilbake i tid. Gatene var fulle av tutande gamle amerikanske bilar rå før handelsblokkaden, husa var gamle, brusteinen i gatene lagt for ganske lenge sida og gatene var fulle av folk, då få har bil.

Alt i alt var Havana en by full av liv og spennende gater. Fekk sett mykje dei 4 dagane eg var der. Turene gjekk deretter vidare med buss til sørsida av øya og Trinidad, kor eg budde dei neste tre vekene for å lære spansk.
Budde hjå ein stor familie i eit stort, flott hus. Hadde eiga leiligheit, med takterasse og eige bad og til og med AC på soverommet. Fekk servert frokost og middag kvar dag og hadde det veldig fint. Kl 0900 kom spansklærerinna på besøk. Då sat vi å gjorde gramatiske øvingar opp og ned og fram og tilbake og prata spansk i 3-4 timar, før eg hooka opp med Wyatt (amerikanaren eg møtte på vei til Cuba) for lunch. Vi fann ei lokal pizzasjappe kor vi åt nærast kvar dag. To porsjonspizzaer kosta 40 amerikanske cent ca. Digg og billlig. Cuba har eit interessant pengesystem. Dei har to valutaer, ein lokal valuta, kalla Cuba pesos, en utenlandsk, kalla CUC. Importvarer, turistaktiviteter, mat på restaurant og overnatting betalast i CUC, men om du finn plassane der dei lokale et f.eks. og kan betale med den lokale valutaen, blir det mykje billegare (som lunchen).

Etter lunch venta stranda, internettcafe eller å vandre byens gater på jakt etter pratsomme cubanere, gamlebilar og sjåverdigheiter. Middag vart servert heime. Det var ALLTID bønnesuppe til forrett, ris, grønnsaker og enten kylling eller fisk til hovudrett, med ferskpressa fruktjuice av eit eller anna slag til.

Etter middag sette vi (eg og Wyatt, etterkvart ispedt nokre nederlandske, franske, sveitsiske og danske) oss på takterassen eller i parken med ei lita flaske rom, en sigar eller litt øl før vi som oftest gjekk til eit av byens "casas", hus med livemusikk og bar. Fekk høyrt vanvittig mange forskjellige fantastisk dyktige cubanske musikere i alle mulige latinamerikanske musikksjangre. Det var som oftest fullt hus og god stemning, alt var utendørs og dansegolvet fullt av lokale cubanarar som enten freista lukka hjå blonde jenter på besøk eller viste salsadansing av høg klasse med ei av dei lokale jentene.

Det var ein typisk dag på Cuba. Generelt sett var det dagar med lavt tempo, mykje sol og varme og eit godt liv.

Ei helg dro vi til Cienfuegos, ein vakker by ikkje langt unna og Santa Clara kor vi besøkte det gigantiske Monumento de Che (Guevara, som er ein stor helt på Cuba sidan den cubanske revolusjonen). Ein fin tur var også ein dagstur på hesteryggen inn til ein foss i regnskogen like ved Trinidad.

Det var kort om mitt opphald på Cuba. Har så mange inntrykk og oppleveingar frå ei heilt anna slags verd, men ikkje så enkelt å få alt ned gjennom eit tastatur. Sper på med litt bilete!

Weekend i kajakk i Colorado River

2010-06-04T23:27:00.005+02:00

Forrige helg satte eg atter ein gong kursen mot Las Vegas, men denne gongen køyrde eg forbi og til Willow Beach som var starten for helgas padletur på Colorado River. Colorado river renn nedover heile Grand Canyon, tek eit kvileskjer i innsjøen som er oppdemd av Hoover Dam, før ho forsett rolegare nedføre dammen gjennom det som vert kalla Black Canyon. Det gjer elva ypperleg for kajakkpadling. Kajakken var lasta med mat og telt, så med godt mot padla eg og 7 andre norske karer og indøkstudenter oppover elva. Vi campa ei natt på vei opp og ei på vei ned og nøt verkeleg turen. Høgdepunkta var å nå Hoover Dam, kor ufatteleg mykje lettare det var å padle ned enn opp, Hot Springs (varme kjelder) som kjem ut av fjellet og at å campe i Arizona/Nevada er som å campe inn - blå himmel so langt auge kan sjå, ingenting vått og berre å laffe ut av teltet i berre boxer til perfekt temperatur.

Endeleg ved målet og godt nøgd med å ha forsert den litt kraftige straumen den siste amerikanske mile. Fiffig å oppleve at elva steig nesten en halv meter nøyaktig kl 12 fordi behovet for elektrisitet til Air Condition i Las Vegas er høgare midt på dagen.

Her nyt me ein av dei varme kjeldene.

I godt driv medstrøms.

Helgeplaner

2010-05-27T22:17:00.001+02:00

Til helga er planen å kjøre til Hoover Dam, Arizona og padle i Black Canyon på Colorado river i kajakk. Blir en firedagerstur med telt og uten nett, så sees over helga!

De britiske Jomfruøyene - Seiling!

2010-05-27T21:12:00.009+02:00

For å fortsette tilbakeblikket: Siste uka før retur til San Diego tilbrakte jeg på en 52 fots seilbåt, seilende rundt blant de britiske jomfruøyene (British Virgin Islands). Vi var 12 totalt, 7 norske karer, en australier, en amerikaner og en polsk jente. To hadde seilt før, så vi var i gode hender:) Var mye tau å holde styr på, men seiling er igrunn ganske greit, så lenge alt går bra i hvert fall. Hadde en fantastisk flott tur blant disse karibiske paradisøyene. Seilte fra havn til havn og utforska nye strender og snorklesteder på dagtid. Blant høydepunktene var et utrolig bra vrakdykk, en øde paradisøy vi fant på 17. mai, den daglige pastasalaten til lunch og å se Necker Island, den private øya til Richard Branson, en inspirerende fyr jeg leser boka til nå.

Bilder sier mer enn tusen ord, og mer sant enn noen gang for disse øyene, så legger istedet ved en del bilder, enn å skrive så langt:

Meg i en positur jeg var i relativt store deler av tiden denne uken.

Skuta. 52 fot var bra størrelse. Båten hadde 5 soverom. Jeg og en kompis fra militæret kapra sjefskahytten i baugen.

British Virgin Islands sett fra oven.

En av øyene. Ubebodd, kritthvit strand, palmer og sol. Hva mer kan en ønske seg en rolig formiddag i Karibien?

Mannskapet samla på 17. mai.

Den norske delen av mannskapet på grunnlovsdagen.

Meg bak roret en godværsdag blant de karibiske øyer. Seiling gav helt klart mersmak!

Tour of California

2010-05-26T03:09:00.005+02:00

Kor skal ein byrje. Har no vore vekke i ca 6 veker, for det meste i Karibien og var nok ei stund før det siste blogginnlegg kom. Så kor skal eg byrje?

Gjer det enkelt og byrjar bakfrå denne gong. Dvs seie at første innlegg blir frå søndag, då eg og Torgeir stoppa i Thousand Oaks, like ved fasjonable Malibu, Los Angeles for å få med oss siste etappe i Tour of California. Lance Armstrong krasja uheldigvis stygt nokre dagar tidlegare og Thor Hushovd sykla ikkje i år, men vi fekk eit glimt av nokre store stjerner og fekk med oss atmosfæren det er på toppen av fjella i store sykkelritt! Godt nøgd med opplevinga.

Closeup av Fabian Cancellara, som hadde en tung dag på jobben...

Den røynde sykkelfan ser her blant andre Andy Schleck og Michael Rogers som vann sammenlagt.

Rittet føregjekk i særs idylliske omgivelser!

Comeback

2010-05-21T05:54:00.002+02:00

Kjære lesar. Det er berre å beklage mangelen på innlegg i det siste. Blant grunnane er mangel på internetttilkobling i Karibien, men og latskap.
Landa i San Diego i dag etter 5-6 veldig gode veker på reisefot, mest i Karibien. Lovar oppdateringar frå og med vekestart neste veke (kjapp roadtrip til Santa Barbara i helga for å besøkje Jill og Christopher før dei vender tilbake til Noreg). Har hatt mange flotte opplevingar og knipsa ein del bilete, så følg med:)

PGA Tour på Torrey Pines

2010-03-02T03:35:00.001+01:00

Det skjer no litt av kvart i California au. Denne helga vart det arrangert PGA turnering rett ved skulen. Sporten er golf, og bana som heiter Torrey Pines ligg spektakulært til på toppen av klippene over stranda. Vi stakk ein gjeng på torsdag for å få med oss Henrik Bjørnstad (og det var lurt å stikke på torsdag, sidan Henrik ikkje klarte cuten for å få spele laurdag og søndag). Det var ei herleg avslappa atmosfære, og vi rusla rundt blant verdas beste golfspelarar (minus Tiger som er på sexavhengigsheitsklinikk for tida) og nøt storspill av blant anna Ernie Els, Phil Mickelson, Jesper Parnevik og John Daly. Henrik var dessverre ikkje so heldig, og fekk 3 bogeys og en birdie på dei fire siste hola som vi fulgte han på.
Ikkje noko å utsetje på plasseringa av denne bana!

Carlsbad Marathon

2010-03-01T07:11:00.002+01:00

Ikkje alt for godt forberedt, men steike trøtte sto eg og Torgeir opp kl 03:45 ein søndags morgon og køyrde nordover til start i Carlsbad Marathon. Målet var 3:20, med andre ord pers på eit kvarter frå Ålesund Maraton med Vebjørn eit par juler sidan. Temperaturen var perfekt, startfeltet stort og inspirerande og vi starta ut friskt ilag med 3:10 gruppa. Eg er nok litt tung for langdistanseløping, så hamna litt etter i bakkane opp mot vending, men tok igjen gruppa og Torgeir og sprang ifrå når eg fekk brukt g-kreftene i riktig retning nedover bakkane. Torgeir tok meg igjen mot slutten, og vi løp saman, i sakte film og med ubeskriveleg slitne bein over mål, 26 miles (42km) og 3 timar, 14 minutt og 7 sekund etter start. Ei tid eg er veldig nøgd med. Plasseringa vart og bra. Enda opp på 51. plass av 1094 startande totalt, og på 3. plass av 40 i klassa 18-24 år. Etter at vi klarte å bevege føtne att (to dagar seinare) var vi einige om at det var kult å ha gjennomført, trass at dei siste 3 miles var nokre av dei mest slitsomme i mitt liv.

Bileta er tekne av fotografar som stod ute i løypa, det første frå den deilege målstreken:)

Monster Jam

2010-02-27T19:22:00.005+01:00

Ein laurdag ettermiddag tok eg, Torgeir og Nils Petter turen til gigantiske Qualcomm stadion for vassekte amerikansk underhaldning. Det var duka for Monster Jam! Og vi vart ikkje skuffa. Galne amerikanere på tribuna og store bilar svarte til forventningane. Sjølv om det byrja litt døvt, men kappkøyring to og to, tok det seg kraftig opp med race med ca 20 gamle bilar. Ca 4-5 fullførte, mens resten gav publikum full valuta ved å gjere alt dei kunne for å knuffe og krasje flest mogleg før bilen ikkje gjekk lengre.
Høgdepunktet var likevel freestyle konkurransen for dei digre monster trucks. Dei hoppa, steila, hoppa enda høgare for å overgå kvarandre. Den ultimate avslutninga kom då endeleg ein av monsterbilane velta og publikum (meg inkludert) gjekk bananas av begeistring!

Hundre blogginnlegg!

2010-02-27T19:17:00.002+01:00

Cheesecake Factory og Avatar IMAX 3D

2010-02-26T07:00:00.002+01:00

Det går fint å nyte livet her i San Diego og, trass at temperaturen er litt for låg til strandliv anna en surfing. Blant tilboda er Cheesecake Factory, som har mottatt dessertprisar i mange år på rad, og med god grunn. Dei lagar heilt vanvittig gode kaker, noko som gjer at ein kakeelskar lett venter en time på å få eit bord kor ein kan meske seg med kakestykker med fleire kaloriar enn ein normal norsk middagsporsjon (nokre opp imot ein full dagsrasjon)!

Besøkte og IMAX 3D-kinoen i Mira Mesa for ei fantastisk filmoppleving. Eit enormt lerret og 3D visning, gjorde Avatar til ei oppleving utover ei vanleg kinooppleving. Framtida for film, utan tvil!

Framtidsplaner

2010-02-24T23:35:00.002+01:00

Det var mens eg finregna og leitte etter fag opp og ned og i mente at eg såg opninga for ein fantastisk moglegheit. Etter at Excel finkalkulerte litt på studiepoenga eg får etter å ta 5 fag dette quarteret og fått vite om ein spesiell regel for utenlandsstudentar har det plutseleg blitt ei lita omvelting i planane mine framover. Etter at eksamenar for Winter quarter er unnagjort 20. mars sluttar eg p åUCSD og set kursen sørover mot karibiske øyer eller Latin-Amerika. Først skal eg ha spring break truleg i Mexico, så kjem onkel Morten og Richard på besøk om alt ordnar seg, men så set eg kursen for nye eventyr på eiga hand til eit spansktalande land for å lære spansk. 7,5 studiepoeng i spansk er nemleg akkurat det eg manglar for å kome heim utan hengefag, så San Diego, det var kjekt å vere her, men no er eg klar for nye opplevingar.

Skal bli utruleg spanande å reise heilt åleine til eit nytt land og en ny kultur for å lære eit nytt språk! Etter at Costa Rica, Den Dominikanske Republikk og Panama alle har vore innom førsteplassen er det no Cuba som står øvst på lista over ønskjelege destinasjonar for det neste evetyret. Blir spanande og sjå kva som skjer!

Fagleg oppdatering

2010-02-24T05:23:00.001+01:00

For dei som måtte vere interessert i det, kjem her eit lite innlegg om kva slags fag eg skal ta på skulen dette quarteret...

Etter kvart har eg og kome i gong med litt skulearbeid. Fekk til slutt, etter noko prøving og feiling, bestemt meg for 5 fag eg skal ta dette quarteret. Grunnen til at eg tek 5 fag, når normal studiebelastning er 3, kjem eg tilbake til i neste innlegg. Faga er i alle fall følgjande:

Corporate Finance – ganske interessant og kjekt til no. Ikkje for vanskeleg.

Linear Systems Fundamentals – kan oversetjast til signalbehandling på norsk, og er eit teknisk emne, som igrunn berre består av ganske avansert matematikk. Slit litt her.

Data Networks II – Ein heilt håplaus, men veldig triveleg indianer som forelesar. Ikkje pensum, ei internettside med kun eit par Wikipedia-linkar gjer dette faget til ei utfordring. Handlar i hovudsak til no om routingalgoritmer, oppbygning av netverk etter det lille eg har fått med meg.

Operations Research – optimering av funksjonar. I praksis å finne ut kor mykje ein skal produsere av ditt og datt for å tene mest mogleg. Liker foreleseren, faget og vanskelegheitsgraden.

Mathematics of Finance – etter kvart som eg får meir og meir taket på det, finn eg faget meir og meir interessant. Regner på strategiar for investering i aksjar, opsjonar og bonds, med ein del meir eller mindre forståelege matematiske formlar og begrep.

Alt i alt ei fagsamansetning eg er nøgd med. Til min store tilfredsstillelse kjenner eg at eg likar dei økonomiske faga betre og betre, noko som er svært godt å kjenne sidan det trass alt det er det utdanninga mi i hovudsak skal dreie seg om.

I skrivande stund er tre midterms unnagjort, med litt blanda suksess, men med full innsats vidare trur eg det skal bli eit bra quarter. Eg er i alle fall opp tidleg. Med klokka på 6:30 kvar einaste dag, sit eg på skulebenken når klokka slår 8 måndag til fredag, klar for å få valuta for skulepengane. Ein er trass alt ikkje i California for å surfe!!

Brusbutikk og Magic Castle

2010-02-24T05:19:00.002+01:00

Fekk og tid til ein midtveketur til Los Angeles mens Audun var her. På programmet sto brusbutikk, Hollywood Boulevard og Magic Castle, før eg, Vidar og Thea køyrde tilbake til San Diego og skule, mens resten fekk med seg Universal Studios.
Brusbutikken var nesten høgdepunktet. Nemn ein smak, eg utfordrar deg: Nemn kva som helst, og dei har det. Min favoritt vart brus med agurksmak, men blant det andre eg kjøpte var, rosesmak, mandarinbrus, sjokoladebrus og eg hugsar rett og slett ikkje alt. Det var i alle fall fleire hundre hyllemeter med brus og øl i alle tenkjelege smaker.
Hollywood Boulevard hadde eg sett før, men Magic Castle var storarta. Magic Castle er den mest eksklusive/berømte/høgt akta magikerklubben i verda, og vi var så heldige å få vere med som Vidar sine gjester. Kleskode er dress med slips, så stilen er det ingen ting å seie på. Slottet ser ut som eit slott, og det første rommet du kjem inn i er eit bibliotek utan dør vidare. Eg fekk seie den magiske frasa til ei ugle på veggen, og ei bokhylle seig til side og opna det magiske slottet for oss. Der inne fekk vi med oss fire forskjellige trylleshow, med fantastiske effektar og humor, i tillegg til det magiske pianoet Irma. Mitt i ein samtale er det berre å henvende seg til Irma og spørje fint om ho kan kva som helst slags song, og i dei fleste tilfeller får du songen du spurde om i eit fiffig arrangement. Ikkje mindre enn magisk.

Bileta viser gjengen som var med på turen og litt av utvalget! Er dessverre ikkje lov å ta bilder inne i Magic Castle.

Pi Kappa Alpha

2010-02-24T05:14:00.003+01:00

Då har eg endeleg fått skaffa meg nettverkskabel og historia om Winter quarter ved UCSD kan fortsette...

I-week kan samanliknast med opptaket til ei militæravdeling på enkelte områder. Lite søvn, mykje å lære og mange fantasifulle aktivitetar er alt eg kan seie, då eg er bunden av tausheitsplikt mot å gi detaljar frå kva som skjer inne i fraternityet vårt. Det vart ei minnerik veke, der klassa vår av aspirantar vart sveisa godt saman, men kom oss gjennom som ”pledge class of one” og kan no sjå tilbake på det heile med eit smil om munnen. Det gjorde dessverre at skulen, som eg allereie var litt seint ute til vart litt nedprioritert denne veka. Fekk heldigvis tid til ein tur til Anna og Peter og til å ta Audun inn i landet for eit fallskjermhopp før han returnerte til litt kaldare ver i Trondheim.

Men etter gjennomført I-week kan eg endeleg seie at tilværelsen som det vi vil kalle aspirant i Pi Kappa Alpha er ferdig, og eg er no eit fullverdig og stolt medlem av fraternityet populært kalla Pike (”paik”) etter ein høgtidleg seremoni akkurat slik du ser for deg at den kunne vere og litt til (alt eg kan seie). Som start på mitt livslange medlemskap i dette ”brotherhood” fekk eg utlevert ein genser med mine første bokstavar (har ikkje hatt rett til å bere bokstavane før no) av storebroren min i gutteklubben. Er ein gjeng med alle tiders karer, og kjem til å ha mykje moro før eg forlet UCSD.

Yuma og biltrøbbel

2010-02-17T07:19:00.004+01:00

Eit par innlegg til frå den forseinka dagboka. Nettverkskortet til PCen gjekk dessverre fløyten ila Vegas-weekenden, so kan bli litt verre å få oppdatert blogg framover...time will show... Hadde det i alle høve moro i Vegas i helga! meir kjem...

Yuma vart siste overnattingsstopp på roadtripen vår. ”3:10 til Yuma” er namnet på ein Western-film og stort sett det einaste det er verdt å seie om Yuma. Det var meir eller mindre berre eit veikryss med ørten motell og nokre restaurantar. Motel 6 svikta som alltid ikkje, og Yuma blir berre hugsa som det siste stoppet på en minnerik roadtrip. Har fått sansen for reisemåten roadtrip. Er befriande å vakne opp kvar dag utan å vite akkurat kor ferda går eller kor ein skal overnatte neste kveld. Men no blir det nok ei stund til neste tur! Skulen ventar.

Joda, biltrøbbel fekk vi og. Litt sjølvforskyldt, men langt frå heilt. På vei frå Grand Canyon til Flagstaff endte vi opp i lag med sikkert fleire tusen skientusiastar som var på vei ned frå fjellet etter siste helga i juleferien. Etter 3-4 timar i kø var bilen tom for bensin, og vi sto i veikanten 7 miles (ca ei mil) unna Flagstaff. Etter fåfengte forsøk på å spørje passerande biler, fekk eg skyss inn til Flagstaff, fekk bensin og byrja og trakke tilbake. Fekk til slutt haik på bagasjeplanet til ein ”truck”, men bilen starta ikkje og vi fekk til slutt hjelp av ein hyggjeleg politimann til å ringe etter tidenes kuleste tauebil.
Etter dette hadde bensinmålaren tydelegvis fått seg ein liten stuss, for midt på freewayen på vei frå Yuma til San Diego sto vi bom stille igjen. Ein fantastisk hjelpsam mexikaner sugde og spytta bensin og lånte oss litt bensin frå sin tank (hjerteleg takk for forsøket), men bilen starta igjen ikkje med berre eit par gallon på tanken, og det vart tauebil igjen. Dette gjorde at vi vart for sein til å få hoppa fallskjerm, men Audun fekk tatt igjen det seinare, så ingen sure miner. Høyrer med til ein fullverdig roadtrip!

Meg bak rattet og eit par bilete frå landskapet!

Grand Canyon

2010-02-12T18:18:00.003+01:00

Her kjem eit bonusinnlegg sidan eg reiser til Vegas(!) idag og blir der til mandag:

Grand Canyon er blant Amerika sine mest berømte sjåverdigheiter, og den skuffa ikkje. Omtrent ut av ingenting var det plutseleg slutt på furuskogen og vi kunne sjå utover eit fantastisk mektig landskap. Veret var og heilt upåklageleg. Framleis snø på bakken, men strålande sol gav eit heilt ypperleg påskever, og dagen kunne nytast i t-skjorte og ispigger under skoa. Synsinntrykka og landskapet vart nytt til det fulle på ein 5-6 timar gåtur ned langs ein rygg mot bunnen av ”canyonen”. Etter tallrike advarslar mot alvorleg skade og død om ein freister å gå opp og ned på same dag, gjekk vi ikkje heilt ned, men tok det med ro ned fjellsida og naut utsikta. Kan godt vere eg returnerar for å rafte ned Colorado-elva i botnen av Grand Canyon og ned til Hoover Dam. Hadde vore fantastisk i eit så mektig og vakkert landskap. Ta en tur!

Vinter

2010-02-12T18:07:00.002+01:00

Arizona gav oss og ein smakebit på at heile USA ikkje er som California. Det var rett og slett bitande kaldt. Heldigvis var det stort sett bart på vegane sidan vi køyrde på 8 år gamle sommardekk. Temperaturen gjekk ned mot 15-20 blå på natta, og sjølv om vi ikkje fekk nedbør, så fekk vi oppleve både slush og snø under føtene. Men 6 månader med 15 grader pluss, pluss, pluss framom meg, så var det eigentleg heilt ok med litt friskt innenlandsklima. Opplevde dessutan folk som hakket meir hyggjelege litt lenger inn i landet enn i bortskjemte California. Ei overnatting fekk vi Flagstaff, som var ein liten by, kor vi blant anna åt på alltid deilege Outback Steakhouse og såg meget underhaldande Sherlock Holmes på kino!

Ble ikke til at vi brukte badebassenget...

Hoover Dam

2010-02-11T01:10:00.004+01:00

Første stopp etter Las Vegas vart enorme Hoover Dam. Hoover Dam er ei gigantisk demning, som produserar ufatteleg mykje straum og var rett og slett imponerande. Vi parkerte bilen, gjekk utpå demninga og kunne kike ganske langt rett ned. Nokre hugsar kanskje at Bond, James Bond skyt ei scene frå Hoover Dam i Golden Eye. Dammen var kul, men ikkje verdt meir enn eit times stopp og turen fortsette vidare. Hoover Dam markerte og grensa for min fjerde stat i USA. Hadde New York frå før, California er sjølvsagt besøkt, Las Vegas er i Nevada og no køyrde vi inn i Arizona, the Grand Canyon State.

Ingen tvil om at det var langt ned!!

10 dollar i pluss!!

2010-02-09T19:49:00.001+01:00

Nyttårsaftan går eg forbi i stillheit. Vi åt eit fantastisk måltid på Bellagio tidleg på kvelden, men en time etter det vart eg sjuk og drog tilbake til hotellet. Nok om det. Dagen etter var det tid for å sjekke ut, og eg kunne nøgd gå i veksleautomaten i hotellets casino og veksle inn spelesjekken min og hente ut 10 amerikanske dollar i utbytte frå opphaldet totalt. Godt nøgd med å ha lurt Las Vegas for 10 dollar og sikkert ikkje lagt igjen meir enn nokre tusen norske på andre ting starta eg bilen igjen og sette kursen mot aust for nye opplevingar i mindre urbane strøk. Men Vegas, eg kjem tilbake!

Ka og David Copperfield

2010-02-08T18:40:00.003+01:00

Ka er et av showene Cirque de Soleil står bak og var verkeleg spektakulært. Titalls akrobatar/dansere, bevegelig scene, ei uforståeleg handling, men eit spektakulært show totalt sett gjorde showet nesten verdt inngangsbilletten. Okey, så tykte eg det var litt overprisa, men showet var overdådig og verkeleg imponerande. Større en noko show eg har sett tidlegare!

Om eg tykte Ka skuffa litt, så svarte David Copperfield heilt klart til forventningane! Han er kanskje ikkje like ernergisk som i si storheitstid på 80-90-talet, då han gjekk gjennom den kinesiske mur, trylla vekk friheitsgudinna og forsvann ned ein foss inni ei kiste, men han drog fram nokre spektakulære triks. Vi fekk sjå nokre lekre close-up triks, et fantastisk tankeleser triks, men aller mest imponerande var det når han ut av ingenting trylla fram ein bil mitt på scena! Copperfield er rå!

Las Vegas by day

2010-02-07T18:59:00.004+01:00

Beklager manglende laurdagsinnlegg! Her kjem eit ekstra...
Las Vegas I dagslys er langt frå det same som Las Vegas etter solnedgang, men det var artig å gå langs The Strip og gå innom alle hotella og sjå. Bellagio var “classy” og eksklusivt, på Luxor låg romma I pyramideform inne i hotellet, Excalibur ser ut som eit slot, The Venetian (min favoritt) har kanalar med gondolar I, Mirage hadde løver i hotellet osv. Dei har jaggu gjort seg litt flid med hotella i den byen! Det må dessverre og nemnast at Audun ikkje fekk den same opplevinga av Vegas. Han måtte nøye seg med hotellromsveggar dei første par dagane, etter å vakne opp og vere temmeleg dårleg første dag i Vegas. Han vart frisk til David Copperfield showet heldigvis.

Hotel New York, New York i dagslys.

Fabulous Las Vegas, det berømte skiltet!

Hotel Stratosphere

2010-02-07T18:50:00.006+01:00

Vi (eg, Audun og 6 frå Arendal) budde på Hotel Stratosphere. Det er ikkje av dei dyraste hotella, ligg i nordenden av The Strip (hovudgata), men har ein spektakulær utsikt frå toppen av tårnet som står på toppen av hotellet. Innvendig har ikkje hotellet noko slags spesielle sjåverdigheiter. Casinoet ser ut som alle dei andre hotellcasinoa, speleautomatar, blackjackbord, ruletter og crapsbord so langt auge kan sjå. Alltid nokre som er oppe og speler uansett kva tid på døgnet. Vegas er ei eiga lita verd. Utvendig, oppe på taket har derimot Hotel Stratosphere eit lite tivoli som byr på fantastisk utsikt og action laaangt over bakken.

I toppen av Hotel Stratosphere!

The Strip er langt fra like glamorøs i dagslys som i neonlys...

Las Vegas by night

2010-02-05T01:28:00.004+01:00

Vi fulgte reisehandboka sitt råd og passa på å køyre inn i Las Vegas etter mørkets frembrudd. Spektakulært og køyre nordover på The Strip i eit hav av neonlys mellom alle dei berømte hotella, til no berre kjend frå utallege TV serier og filmar. Ein ting er i alle høve sikkert. Las Vegas by night var spektakulært, men som med mange byer her borte, så var ikkje Las Vegas bortsett frå akkurat The Strip noko særleg å skryte av. Men Las Vegas by night: en eventyrverden!

Bellagio med sitt fantastisk vannfonteneshow, kjent frå blant anna slutten av Oceans Thirteen. Her spiste vi middag på nyttårsaftan...min dyraste middag nokon sinne, men verdt det! Hadde forrett til 400 kr, krabber frå Florida! Digg var det heldigvis:)

The Strip sett frå Luxor, eit av dei sørlegaste hotella. Ser Stratosphere oppe til høgre (det høge tårnet).

Calico ghost town

2010-02-04T03:21:00.002+01:00

Calico ghost town var eit stopp på veien mot ”Sin City”, Las Vegas. Det var ein gamal gruveby, no turistattraksjon og ein ekte cowbyby rett og slett. Likte byen (ei gate) og stemninga dei gamle bygga gav særs godt! Det andre stoppet vi gjorde var på Las Vegas Premium Outlets der det største kjøpet vart ein lekker Hugo Boss dress.

Back to California

2010-02-02T18:36:00.002+01:00

28. desember vart nasen vendt mot amerikas vestkyst att. Med på turen var Audun, og reisa gjekk bra bortsett frå at vi mista bagasjen ved ankomst San Diego. Etter ei natt i San Diego satte vi oss i bilen med kurs for Las Vegas, Nevada.

Landskapet endra seg opptil fleire gonger, sjølv om øde ørken kan gå som ein fellesnemnar for dei fleste av ”mile”-ene. Kjekt å ha roadtripfølelsen att dog. Sjølv om vi trass alt visste kor vi skulle tilbringe dei første tre nettene, er det alltid kjekt å vere på veien på vei mot ukjente mål uten alt for mykje planlagt!

Ikkje heilt som å køyre på Sunnmøre...

Hyttetur/Ekspedisjon

2010-02-02T00:14:00.002+01:00

Dag 2 i mi forseinka bloggdagbok og eg er on track:)

Etter skikøyring på Bjorli ”hooka” eg opp med Richard for ein liten ekspedisjon, etter planen frå Tunga til Pyttbua. Som alle andre planar vart denne og raskt endra. Vi starta ut i mørket, en utruleg fin kveld med 15-20 blå og topp skiføre og endra etter nokre kilometer destinasjon til å verte Vakkerstøylen. Ved hjelp av gode navigasjonsferdigheiter, eit kart på et A4 ark frå Google (og GPS) fann vi lett fram. Eit lite skår i gleda var at hytta var låst, trass lovnader frå viltoppsynsmann om opa dør. Heldigvis var ”hundehuset” ope, med ei lita seng og en parafinomn, så natta vart slett ikkje verst.

Neste dag vart sjølve hovedhytta nøye saumfart for moglegheit for å bryte seg inn. Det var magisk då eg klatra opp på taket og fann eitt vindauge med gamaldagse hasper der eg akkurat fekk lurt samekniven inn og lirka av haspa. Vindauget var akkurat stort nok til at vi kom oss inn, og det neste døgnet vart tilbrakt framom peisen, berre avbrøte av turar inn på kjøkenet eller spiskammeret for å hente gastronomiske godbitar. Eit alle tiders døgn, fulgt av nok en herleg skitur tilbake til sivilisasjonen i topp norsk vinterver!

Dessverre hadde eg lagt att kameraet i bilen, så dette er berre eit stemningsbilete.

Framdrift

2010-01-31T23:21:00.002+01:00

...og der var eg tilbake igjen. Med en plan! Den er som fylgjer. Første innlegg kom idag, og frå no av skal det framover etter planen dukke opp eit lite innlegg kvar dag. Overskriftene er allereie publisert, og kjem til å fylgje den lista litt i alle fall. Slik skal eg forhåpentlegvis vere "up to date" om ei tre-fire veker:) Fyl med framover:)

Juleferie oppsummering

2010-01-31T22:34:00.004+01:00

Det første høydepunktet i ferien var telemarkkøyring på Bjorli. Kaldt og lite snø, men fantastisk artig å kome tilbake til Noreg og sjå snø igjen! Deretter bar det ut på tur, som eg skriv om i neste innlegg. Sjølve julefeiringa inneheldt alle dei faste tradisjonane. Juletreet vart henta ut frå skogen, pynta og julemiddagen var som alltid fantastisk! Sjølv om eg i samtlege år stemmer på pinnekjøtet frå julaftan over ribba frå første juledag, så satte eg faktisk ribba øvst i år! Gastronomisk med norsk mat etter månader med frityrfett! Veret var upåklageleg gjennom heile ferien, med ekte norsk vinterver. Isen la seg på Stormyra og vart benytta fleire dager til skeisegåing. Då det vart tid for å vende nasen vestover igjen 4. juledag kunne eg godt tenke meg eit par dagar til i vakre Noreg, sjølv om Las Vegas vart ei god erstatning.

Mine to yngste brødre klare for nok en intens hockeymatch!

Var godt å kjenne litt norsk ver på kroppen. Det både snøve og blåste då eg og Richard tusla oss opp på Skulen før jul.

Olve på isen!

I'll be back

2010-01-24T21:10:00.002+01:00

Først vil eg byrje med ei beklaging til deg, kjære lesar, for manglande oppdateringar den siste månaden. Sjølv om eg generelt sett ikkje er tilhengar av unnskuldingar, men tykkjer realiteten er viktigast, så vil eg seie at det har vore særs hektisk her i amrika sidan eg kryssa dammen etter en særs vellukka juleferie.

Men no er det på tide å forfatte litt til bloggen att. Det eg har fått skrapa saman idag er først og fremst ei (sannsynlegvis ukomplett) liste over dei viktigaste hendingane den siste månaden. Slik blir fylgjeleg bloggoverskriftene på dei komande innlegga:

Juleferie oppsummering
Hyttetur/ekspedisjon
Back to California
Calico ghost town
Las Vegas by night
Hotel Stratosphere
Las Vegas by day
Ka
David Copperfield
10 dollar i pluss
On the road again
Hoover Dam
Vinter
Gran Canyon
Yuma
Biltrøbbel
I-week
Tatt opp som ”Active” i Pi Kappa Alpha
Fallskjerm
Fag på skolen
Fremtidsplaner
Avatar IMAX 3D
Monster Jam
Carlsbad Marathon

Julefeiring på Haramsøya

2009-12-18T09:29:00.004+01:00

Då kjære lesar, vil eg takke for fylgjet denne hausten og ynskje deg ei riktig GOD JUL!
Veldig triveleg at du har vore innom. Håper du har hatt eit like bra halvår som eg har hatt og at du får ei alletiders julefeiring!! Eg er i alle fall tilbake på Haramsøy og ser fram til nokre dagar med familie, vener, juletradisjonar, god mat, sørvest og ruskever før eg vender tilbake til California og nyttårsfeiring i Las Vegas. Igjen:

GOD JUL!!!!

Adventsstaken med Longva i bakgrunnen.

Fallskjermhopping

2009-12-18T08:33:00.013+01:00

For å markere avslutningen av quarteret og første del av opphaldet fann me ut at fallskjermhopping var den perfekte aktivitet. Søndag morgen satte eg, Torgeir og to svenske jenter som har studert quarteret i Santa Barbara, men nå besøkte San Diego oss i bilen og køyrde innover i ørkenen eit lite stykke. Framme hjå San Diego SkyDive måtte me først signere/skrive initialer på minst 100 punkt i ei blekke på ca 20 sider der me sa frå oss alle muligheiter til å saksøke nokon om det komande hoppet ikkje skulle gå heilt etter planen.

Minnetavle over nokre av dei det ikkje gjekk heilt som planlagt med.
Neida. Dette er ei minnetavle frå Mount Soledad som me besøkte seinare på dagen. Eg trøysta meg med at han eg skulle hoppe ilag med sikkert var interessert i å sjå fleire dagar og kom til å gjere sitt beste for å få oss trygt ned.

Det er ikkje fritt for at det kribla litt, men det var mest gode sommerfuglar og gode minner frå et par år tilbake som vart vekka til live når hoppselen vart stramma til mellom beina. Eg har hatt lyst til å freiste fritt fall hopping lenge, då dette var noko eg ikkje fekk prøvd tidlegare.

Her får Torgeir stramma til selen sin, mens Caroline finsliper flygeteknikken og Lisen fylgjer med.

To nøgde karer, ferdig oppdressa og klare for tandemhopp.

Her ser vi Caro på vei til flyet. Flyet var ganske stort og hadde plass til rundt 12-15 hopparar. Eg var først inn og skulle dermed først ut. Litt urovekkande var post-it lappen som sa "Må fikses!" og var plassert over en defekt drivstoffmåler, men gutta som skulle ta oss opp virka rutinerte og proffe nok og vi hadde jo trass alt fallskjem på ryggen. Etter takeoff steig vi opp til 13 000 fot, før døra vart opna og dei første byrja å ramle ut av flyet ein etter ein. Halveis på veien hadde eg blitt knipsa på Sean, som var han eg lita på skulle styre vår skjerm trygt ned. Å stå på kanten att og sjå kor uvirkeleg langt det var ned var et kick. Den aller beste delen av hoppet var dei første 5-10 sekunda etter utspranget. Var heilt rått å stupe nedover i eit par saltoar, veksle mellom å sjå fly, himmel og bakke, før Sean fekk stabilisert oss i flygestilling og det berre gjekk fortare og fortare. I 50-60 sekund datt vi mot bakken som ein stein i fritt fall. Awesome!!!
Så opna Sean skjermen og vi dalte dei siste godt og vel par tusen fota ned til bakken.

Her ser du ein tandemhoppar som gjeng inn for landing. Det var heilt utruleg artig å hoppe att, hadde gløymt følelsen du har i flyet rett før du skal hoppe og kor vanvittig det er å kaste seg ut av flyet. Noko alle burde oppleve!

Her ser du ein glad og veldig nøgd Sondre etter ein rå opplevelse og ha landa trygt på bakken etter eit fall på 13000 fot.

Etter hoppinga køyrde vi tilbake til San Diego og tok turen innom Mount Soledad, som har vore målet for nokre av mine og Torgeir sine joggeturar denne hausten. Fantastisk utsikt frå toppen!

Bileta viser utsikta sørover. Vi ser Mission Bay, som vi bor rett ved og kan skimte San Diego skyline i horisonten.

Entourage og Champions League

2009-12-15T01:55:00.005+01:00

Sidan amerikansk TV består av tre ting: Reklame, reklame og reklame (med glimt av programma i mellom) har vi skaffa oss ekte californsk underhaldning til tv-skjermen.
Entourage skaper alltid god stemning i stova når ei roleg sofakveld er ynskja til slutten av dagen.

Entourage, med handling frå Los Angeles.

Eit anna kjærkome TV-augneblink var då Fox Sports West gledeleg sende Champions League. Dei viser og Premier League høgdepunkt veka etter kampane er ferdig, men dette er den einaste fotballkampen eg har fått sett på eit halvt år, så det var høgtid i sofaen når eg endeleg fekk sjå 90 minutt med europeisk fotball. Kampen var Real Madrid - Marseille 3 - 1, god underhaldning og til tider lekker fotball!

Her Real Madrid representert ved Gonzalo Higuain.

Ny brødrister

2009-12-15T00:42:00.003+01:00

Viser til tidlegare innlegg kalla "Bagelsuksess" og kan no melde om at ny brødrister er anskaffa. Veldig nøgd med det nye vidunderet i børsta stål og med eigen bagel-funksjon!!

Her er den nye maskina som gjer ein kvar morgon litt betre.

Eksamensperiode

2009-12-14T23:56:00.003+01:00

Her borte er den en kort, men hektisk eksamensperiode. Undervisning pågår til og med uka før eksamenane starta, så eksamensperioden var eigentleg veka med alle eksamenane. Programmet var en på mandag, en torsdag og to fredag.
Blir spanande å sjå resultata, men har en god følelse for to av dei, en litt dårlegare for dei to andre...fer berre vente å sjå.

Asiaterane har fullstendig invadert heile det 8 etasjers biblioteket, så sat heime det meste av perioden. Her Torgeir i djup konsentrasjon.

Og her Vidar i ei pause. Karate funker perfekt som avbrekk.

Seinfeld live!

2009-12-14T20:30:00.004+01:00

Foto forbudt, men drista meg til eit bilete før Jerry kom på scena.

Lørdag 5. desember.
På kveldens program stod stand up komedie i Civic Theatre, Downtown San Diego med ingen ringere enn Jerry Seinfeld, kjend frå TV-serien med same namn. Showet byrja med en "oppvarmer" som var sånn passe morosam, mens Seinfeld himself hald på i 1-1,5 time og veksla mellom morosam og hysterisk morosam. Verdt inngangspengane og en verkeleg artig oppleving!

Gjengen: Frå venstre, Vidar med hatt, Torgeir og Kristoffer.

Levering av prosjekt, berre eksamen igjen

2009-12-03T23:11:00.002+01:00

I dag leverte eg og framførte min del av to prosjekt. Dei har vore gruppearbeid i Organizational Leadership og Marketing. Etter å ha stått på ein del timar dei siste dagane var det godt å få levert det siste og få retta fokus mot eksamenane som startar på mandag om 4 dager. Litt anna eksamensperiode enn i Noreg! Deileg er det i alle fall å sjå quarteret nærme seg slutten. Skal både bli godt med nokre fridager her borte og å kome heim til juleferie!

Tatt frå utafor den eine forelesingssalen på campus.

Dramatisk ulukke i PB

2009-12-02T22:23:00.002+01:00

På vei til butikken en dag havna eg midt oppe i ei dramatisk ulukke i krysset rett utafor blokka. Minst 5 politibilar, ambulanse og brannbil var samla for å ta seg av kaoset. Går stort sett bra, men ein må vere forsiktig i trafikken her borte au!

Bagelsuksess

2009-12-02T22:19:00.002+01:00

Har byrja å kjøpe bagels - ein vanleg frokost for amerikanarar. Dei rister bagelen og et han med kremost som oftast. Eg nyt dei med deilig, norsk brunost! Brødristeren vår er dessverre herpa, så vi måtte improvisere med steikeovn. Det gjekk slik når døra låste seg og gav med ein fantastisk dårlig start på dagen. Tok lang tid før eg kom over skjebna til desse godbitane:

Regn og forsinka kalkunmiddag

2009-12-02T22:08:00.002+01:00

Laurdag vart eg invitert til forsinka Thanksgiving middag hjå foreldra til Peter. For lesarar med dårlig hukommelse frå tidlegare innlegg er Peter mannen til Anna, som er søskenbarnet til mamma. Kjekt med familie i nærleiken! Eg køyrde i alle høve av garde i pøsregnet - ja du leste rett, det regna i dag for første gong sidan mars - nordover til Carlsbad. Foreldra til Peter bor på ein fantastisk flott avokado farm litt oppe i fjella. Kunne til og med sjå snø på fjella enda litt lenger i landet frå huset deira. Eit flott syn for ein nordmann!! Regn i California kan nesten regnes som ei naturkatastrofe. Strømmen hadde i alle fall vore vekke sidan tidleg på morgonen og hadde akkurat kome attende når vi kom opp på avokadotoppen, så middagen var litt forsinka. Det gjorde ingenting, vi fylde tida med litt amerikansk fotball og ein film. Middagen var verdt å vente på. Mora til Peter hadde laga eit fantastisk måltid med alt som høyrer til ein tradisjonell Thanksgivingmiddag. Kalkunen var deilig, "støffinga" knall, squashen, sausen, bæra, rett og slett alt smakte fortreffelig. Dagen vart toppa med gresskarpai, friske bringebær, jordbær og krem til dessert. Nam!

Bildet yt ikkje kalkunen rettferd. Den er større enn den ser ut!

Thanksgiving

2009-12-02T20:36:00.006+01:00

Thanksgiving er ei stor greie her borte. Eg trur dei takkar for at indianarane redda pilgrimane ein vinter ved å lære dei nokre triks for å skaffe mat. Min Thanksgiving-torsdag vart tilbrakt i leiligheita der eg og Torgeir lagde eit alletiders måltid. Planen var å ete ute på ein betre restaurant, men då vi entra strandpromenaden var så godt som heile Pacific Beach bada i det manglande lyset frå stengde barer og spisestader. Dei åpne fast-food sjappene frista ikkje nok. Heldigvis var Ralphs ope, så vi fekk handla marinert kylling, sopp, brokkoli, purre, maiskolbar, is, saus og sikkert meir til. Godt vart det i alle fall, sjøl om det ikkje vart kalkun...

Slik så bordet ut før måltidet starta.

Bilfiks

2009-12-02T20:34:00.000+01:00

Bilen vår har også fått ei oppgradering den siste tida. Vi fekk beskjed frå den tidlegare eigaren at bakbremsene burde skiftast etter at vi hadde køyrd ca 5000 miles. Oljeskift bør gjerast for kvar 3000 køyrde miles. Vi satte derfor frå oss bilen på verkstaden, dei gjorde ein gratis sjekk, og som alltid med bilselgarar fekk vi ei lang liste over ting som burde gjerast når vi kom tilbake. Bakbremsene var overraskande nok fine sa dei, men bremseklossane på framhjula var slitt, motoren hadde en lekkasje, noko var slitt her, noko der osv. Vi endte i alle fall med å bytte klosser på framhjula og skifte olje. Håper no bilen held til sommaren med eit oljeskift eller to til, berre.

Boardrack

2009-12-02T20:31:00.003+01:00

Endeleg har vi klart å somle oss til å investere i eit boardrack til bilen (les: takgrind for surfebrett). Det gjer at vi no kan kome oss litt vekk frå stranda rett nedanfor huset vårt for å surfe. 200 meter nord for oss er ein av dei beste nybegynner bølgane i området, men det er alltid kjekt med variasjon. Ein morgon forrige helg tok i alle fall eg og Torgeir turen litt nordover til La Jolla Shores og freista lukka på ein kjend bølge der. Vi hadde allereie testa den ein gong tidlegare heile gjengen, så vi visste den var bra. Men ikkje denne morgonen dessverre. Det var ein usedvanleg klar og fin morgon, og dessverre også stille på sjøen. Sånn er livet som surfer. Bølgane er lunefulle. Ser i alle høve fram til å få testa ut nye deler av Californias sørlege vestkyst med brettet på taket!

Her har vi Torgeir og bilen med bretta på taket på La Jolla Shores klar for nye bølger!

Nikon D3000 bestilt!

2009-11-27T09:22:00.002+01:00

Tirsdag gjekk eg til bestilling av digitalt speilreflekskamera. Nikon D3000 er namnet på vidunderet. Etter grundig research og lesing av tester av DSLRs, samt utspørring av kyndige vener og kjende valde eg Nikon D3000 med den billegaste pakkeløysinga (med 18-55 mm VR linse, bag, minnebrikke, ekstra batteri etc). Får supplere med ei verkeleg god-linse etterkvart!! Så no håper eg å kunne levere eit enda betre produkt til deg kjære lesar, ei side med enda betre biletkvalitet og meir interessante foto! (Tek litt kritikk for at dei fleste bileta i det siste ikkje ein gong har kome frå eige kamera...) Spanande blir det i alle fall når kamera ligg i postkassa!

Her er den nye minneforevigaren:

Check it out!

2009-11-27T09:18:00.002+01:00

Sjekk også ut bloggen til Jill og Christopher. Dei he akkurat fått nytt, nauta stilig design!!

http://jillaliceogchristopher.blogspot.com/

Dette innlegget er plaster på såret for at eg har hatt linken til den gamle bloggen deira i ganske mange veker no...beklager det Jill og Christopher, det er retta opp no!

Amerikansk fotball

2009-11-25T18:24:00.007+01:00

Forrige laurdag var det tid for å snøre på seg skoa for mi første turnering i amerikansk fotball. Spelte riktignok det dei kallar "flag-football", dvs at alle har eit belte, med to tøystrimler i, slik at i staden for å kaste seg etter han med ball og gruse han i bakken, riv du berre av den eine strimla, så er han "down". Vi hadde derfor ikkje beskyttelsesutstyr. Eg spelte "lilnebacker" heile tida. Det er dei største på laget, dei som står framom quarterbacken (han som skal kaste ballen) og skubbar vekk alle som prøvar å ta han, eller prøver å drepe motstanderlaget sin quarterback når vi speler "defense". At det berre er "flag-football" er nok fint for dei som spring med ballen, men flagga har ingen betydning på "linja". Der var det berre å krumme nakken og gå på med forakt og full kraft. Lærte fort at ein skubbar med underarmar og albuar i staden for håndflater. Det vart dessverre ingen heder og ære på meg i turneringa, men fikk tatt quartebacken eit par gonger og gått i utallige klinsjer med en diger fyr fra motstanderlaga. Gøy var det, sjøl om eg fortsatt slikker nokre sår og blåmerker her og der!

Linebackers klare til å gi alt for å beskytte quarterbacken! Hike, hike!!

Den perfekte bølgen

2009-11-25T18:24:00.005+01:00

Har ikkje blitt alt for mykje surfing i det siste, men er ute 3-4 dagar i veka å rir nokre bølger. Hadde her en dag min beste bølge til no. Tenkte først at den var litt stor til at eg hadde lytt å freiste lukka, (ender i 9 av 10 tilfeller med at eg nesten døyr i det eg ramlar av brettet og blir kasta rundt som ein sokk i ei vaskemaskin i bølgeskummet) men tok sjansen, trudde først at det skulle bli bank nok ein gong, men etter at eg turde opne augene sto eg fortsatt på bølgen. Det deiligaste eg har opplevd på brettet til nå å stå bortover mens bølgen braut, mens eg såg den gigantiske bølgen over meg til venstre og skyggen av den til høgre. Kick!!
Onde tunger (les Torgeir) vil hevde at eg kanskje overdriv en smule no, men heldigvis rakk han (Torgeir) akkurat å knipse et bilde:

Enda en midtsemester unnagjort

2009-11-18T02:06:00.003+01:00

Då var andre midtsemester i Mikroøkonomi unnagjort. Var langt i frå enkel denne heller, men gjort er gjort og spist er spist, så berre å tenke fram mot neste vekes Game Theory midterm. Byrjar dog å like mikroøkonomi. Faget gir litt innsikt i kva som egentlig skjer rundt oss i kvardagen.

Eit artig notat i boka lærte meg at julehandelen berre er eit tap for samfunnet. Sjøl om nokre gåver blir satt meir pris på av mottakar enn det kosta giver å kjøpe/lage gåva, så er den einaste måten å sikre seg at ikkje samfunnet går på eit verdimessig tap totalt sett (eit Dead Weight Loss) å berre gi pengar. Bommar ein litt på gåva, er det eigentleg berre å sløse med verdiane vi har. Når det skal vere sagt så hadde jo julaftan blitt forbanna kjedelig om ein skulle tenke sånn, då...

Fiskemiddag

2009-11-16T00:40:00.003+01:00

Søndagsmiddagen denne helga vart kanadisk laks. Fiskemiddag om ein ser vekk frå Rubio's World Famous Fish Taco er eit sopass sjeldent bidrag i til matkvardagen at det fortjente eit eige blogginnlegg. Sunt er det og godt var det!!

Ukeslutt igjen...

2009-11-15T21:13:00.002+01:00

Søndag 15. november
Då har jaggu enda ei veke kome til si ende. Har vore nok ei veke uten veldig mange pusterom. Har kontinuerlig 2-3 innleveringar hengande over, mykje samlingar med fraternityet samtidig som eg prøver å trene litt og kome meg ut i surfebølgene.

Av spesielle hendingar utanom skulen var fredagen verdt å nemne. Då dressa eg meg opp og for "presents" for eit av sororityene. "Presents" går ut på at alle jentene i sororityet inviterer med seg ein kar og så går det bussar til ein stad ingen veit kvar er, på fredag toppetasjen på eit fint hotell nede i San Diego sentrum, og så vert det servert ein fin middag og så dansar ein litt etterpå. Stilfullt og trivelig var det. Det kulaste var når taket plutselig berre glei til side over dansegulvet og vart til åpen himmel.

I går sto eg opp 8 for å dra opp og rydde ei strand litt nord for skulen. Ein del av opplegget til nye medlemmer i fraternityet å bidra med noko arbeid for samfunnet. Litt tungt å stå opp, men ikkje det verste ein kan gjere å bidra til at ei strand vart rydda for søppel! Etter det arrangerte same gjengen og dei aktive medlemmane amerikansk fotballturnering for alle sororitya. Var bra engasjement og ei artig turnering.

Idag har eg surfa, sjøl om bølgene var litt små idag. So skal eg prøve å konsentrere meg litt om forebuingar til ny midtsemesterprøve i mikroøkonomi på tirsdag, før det er møte med fraternityet i kveld. Det var det frå denne veka. I morgo er det ny veke, med meir arbeid, meir sol og garantert meir moro! Skal blant anna byrje å spele fotball neste veke tenkte eg. Vi skal og ha Norwegian Open i tennis.

Har ikkje brukt kameraet så flittig denne veka, så legg ved eit litt artig bilete. (Nei, dei har ikkje en dyrehage bak do, det er berre ei karatesjappe...:)

Knekkebrød med brunost

2009-11-09T08:16:00.003+01:00

Aaaahh...

Kosestund med gull i munn og høgtid kvar gong den dyrebare brunosten blir leita fram frå kjøleskapet. Nyt kvar bit med smak av Noreg!!

Sjøl om eg stort sett nyt kvar dag her og fortsatt smiler til sola kvar gong eg går ut døra i shorts og sandalar so er det ikkje til å kome unna at det er noko spesielt med fedrelandet! Berre ein måned og ei veke att til heimreise no! Tida har gått rasande fort, men skal nok verte kjekt å kome att til Haramsøya og julefeiring au!

Hadde satt enormt stor pris på ei helsing der heimefrå me, so om du, kjære lesar har tid og lyst so berett gjerne litt fra korleis det er der heime og om korleis du har det. So kan eg ta del i litt av det som skjer og lese det mens eg nyt ei nybaka grovskive med brunost ein kveld! Skriv som kommentar her eller send gjerne en mail til sondre.steen@gmail.com !!

Football

2009-11-09T07:25:00.004+01:00

Laurdag var eg, Torgeir og Nils Petter på College-kamp i fotball. UCSD går for å vere den beste skulen i byen akademisk, dvs med dei beste studentane, beste lærarar osv, men dei er elendige i idrett og har ikkje ein gong amerikansk fotball lag. Vi måtte derfor til Qualcomm stadium og sjå San Diego State University spele mot Texas Christian University. Byrjar verkeleg å få sansen for amerikansk fotball. Fascinerande spel, både taktisk og fordi det inneber store mannfolk som spring inni kvarandre med full kraft!! SDSU tapte so det sang, dessverre. Stadion var imponerande dog...kapasitet på 70 000 tilskuere, ikkje fullt idag, men fullt på alle San Diego Chargers kampa (laget til San Diego i National Football League). Chargers har eg til no kun sett på div pubar, men satsar på å sjå dei live en gong mens eg er her!

Her kjem nokre bilete frå stadion og gutta på sidelinja samt ein video av marching bandet som spelte før og litt under kampen!

Tilbake i PIKE

2009-11-09T07:23:00.002+01:00

Vinglepetter er no tilbake i PIKE. Den endelige (foreløpig) konklusjonen vart at det trass forpliktelser er alle tiders karar som er med i fraternityet og at det no hadde vore kjedelig å ikkje treffe dei lenger...fortsatt "frat-boy"!!

PIKE farvel

2009-11-03T07:18:00.002+01:00

Kom i dag til at mi tid som "frat-boy" er over! Har vore alle tiders å vere med i fraternityet og henge i miljøet. Har truffe masse kjekke amerikanera eg ikkje hadde truffe om eg ikkje hadde vore med og festar, campingtur etc har vore topp. Å vere pledge i eit fraternity krev allikevel for mykje forpliktelsar i form av obligatorisk oppmøte og oppgåver heile tida for min del. So frå no av blir det godt å ha ein fri timeplan til å gjere det ej vil akkurat når ej vil so snart skuleklokka ringer ut etter endt skuledag kvar dag!

P-party

2009-11-03T07:12:00.003+01:00

Meg og Nils klar for P-fest! (Forklaring: Prisoner og Pilot)
En av temafestane til PIKE.

Skuleuniform

2009-11-03T07:08:00.001+01:00

Yep, slik er det i USA!

Viss du er pledge i Pike og det er tysdag vel og merke...

American Dessert

2009-11-03T07:05:00.002+01:00

Eit solid stykke brownies, ei god kule vaniljeis, krem på toppen, litt sjokoladestrø og alt dekka i varm sjokoladesaus. Amerikanera kan dessert!

Californian Sunset

2009-11-03T07:03:00.002+01:00

Vakkert.

Freesbee golf

2009-11-03T05:32:00.004+01:00

Søndagen i Santa Barbara som var enden på ei alletiders Halloweenhelg tok oss delvis på freesbeegolfbana som ligg rett bak huset til Jill og Christopher. Etter å ha kjøpt meg ein Multipurpose Disk var eg klar for turnering mot Jill, Chris (dei erfarne med fullsett med diskar), Torgeir og Vidar. Etter god stemning og diskar som flaug både hit og dit, deriblant både over og under bilar delte eg sigaren med Torgeir. Konklusjonen vart i alle fall at freesbeegolf gav meirsmak!!

Den lystige gjengen på freesbeegolfbana (manglande smil kan forklarast med kravet til intens konsentrasjon som denne sporten krev)!

Halloween i Santa Barbara!

2009-11-03T05:26:00.005+01:00

Verten, Jill i fredagskostymet sitt!

Halloween i USA er stort!! I mange veker har butikkar vore fylde med kostymer, gresskar og alt mulig slags Halloween ting. Eg reiste til Santa Barbara, noko eg hadde til felles med ca 30 000 andre...noko som var merkbart på trafikken frå Los Angeles og til Santa Barbara. Hadde i alle fall ei alletiders helg, med fest og moro! Jill og Christopher bur berre ca 100 meter frå den travlaste gata, som på kvelden var stappfull av lystige folk i alle slags kostyme. Laurdagen tok vi Bill's partybus ned til downtown Santa Barbara, kor folk var like lystige og med like friske kostymer. Ei topp helg i alle fall, med Jill og Christopher like gjestfrie som alltid!

Marihøne og eskimo AKA Hanne og Lise.

Mafia Mobster AKA Vidar var blant dei kostyma som drog mest oppmerksomheit på DP (Del Playa, som var gata der det skjedde).

Litt trangt, men veldig koseleg på den oppblåsbare madrassa til J&C!

Klar for avreise tilbake til San Diego!

4627 Ocean Boulevard

2009-11-03T05:13:00.004+01:00

Då har oss endeleg flytta inn i ny leiligheit for siste gong under dette opphaldet. Turen idag gjekk frå Mission Beach og Portsmouth Ct og ca 1 mile nordover til 4627 Ocean Boulevard. No bur vi i eit leiligheitskompleks i første etasje og har ei stor leiligheit med ein liten veranda. Nøgde kunne vi konstatere at standarden var litt høgare enn forrige hus, med større TV, TV på to soverom, flott spisebord, stor stove, men litt gamalt kjøken. Etter nye forhandlingar om romfordeling valde eg denne gongen det billigaste alternativet, eller "kottet" som me og kallar det. Lokasjonen er i alle fall prima, med 50 meter til gata med alle restaurantar, butikkar og barer, og tilsvarande avstand til stranda. Blokka er næraste nabo til stranda, men vi må no ned ei trapp sidan blokka ligg på ein liten klippe. Ser i alle høve verkeleg fram til å få flytta inn skikkeleg og bu på same plass resten av året!

Fortsatt er alle lesarar av bloggen min naturlegvis velkomen på besøk til ei kvar tid!

Her kjem nokre bilete:

Først og ikkje minst; Bassenget!

Utsikt frå inngangsdøra.

Del 1 av støva.

Del 2 av støva.

Badet mitt, med eit lite glimt inn på soverommet.

Ocean Boulevard! Idyll!

717 Portsmouth Ct.

2009-11-03T04:59:00.003+01:00

24. oktober til 2. november hadde me adresse 717 Portsmouth Ct. Her budde me i eit gamalt, men fint innreda trehus med to etasjar, to store soverom og to bad. Avstand til stranda frå forrige plass vart korta ned frå ca 50 meter til 20 meter, så ingen grunn til å klage på det heller! Her fyl nokre bilete frå vår midlertidige bustad:

Ditte var soverommet mitt desse dagane. Rommet hadde dobbel verandadør rett ut i bakgården, eige bad med dør til gata og eg trifst som plomma i egget!

Her ser me spisebordet og eit glimt av kjøkenet.

Takterassen med gassgrillen (vart benytta ein gong).

Her søv Torgeir og Vidar (2. etasjen).

Og til slutt støva med kombinert kjøkenbenk/bardisk.

Finally a break!

2009-11-03T04:57:00.002+01:00

Lyt vel starte ditte innlegget med ei lita beklaging over manglande innlegg i det siste. Etter travle veker med 4 midterms, Halloween helg, mykje aktivitetar med fraternityet og to flyttingar er det jaggu godt å setje seg ned i sofaen for ein kveld!
Oppdateringar fylgjer snarast!

Fagplan i boks

2009-10-15T07:13:00.003+02:00

Endelig er alle fag i boks! Mandag morgon vart to Enrollment Forms stempla på fakultet for økonomi og et på Rady School of Management. Dermed har eg fått desse faga dette quarteret:

Microeconomics, Organizational Leadership, Project Marketing and Management og Game Theory.

Alle desse får eg godkjend på NTNU, så veldig nøgd med korleis fagkaoset enda, sjøl om det er midtsemester i Microeconomics allereie i morgo. Blir spanande!:)

Rady School of Management har blant dei nyaste bygga på campus, med deilige stolar og engasjerte forelesarar og ein vaktmester som truleg nesten drep deg om du mistar en smule på golvet hans.

Pi Kappa Alpha

2009-10-13T08:18:00.002+02:00

Pi Kappa Alpha is dedicated to developing men of integrity, intellect, and high moral character and to fostering a truly lifelong fraternal experience.

...eller PIKE som dei heiter på folkemunne. Eg har no blitt tatt opp i "pledge class" til PIKE etter å ha fått bid etter å ha vore med å¨"Rush week". For dei som har sett for få filmar frå college i USA, tyder dette at eg var med på forskjellige events, som am. fotball og billiard kveld, lasertag og pool-party ei veke (alt edru arrangement, mamma:) før utvalgde fekk "bid" (innbyding) til bid-dinner der vi signerte bid-card og vart tatt opp i PIKE. Er fram til jul i årets pledge-class før vi vert tekne opp som fullverdige medlemmar til jul.
For å fortsett innføringa litt er PIKE et fraternity, altså ei forening/brotherhood for karer på universitet rundt om i heile USA. (Jenter har sitt motstykke i sorortys). Det er ofte vanleg å bu ilag i store hus, men dette er ikkje lov ved UCSD. Sport er en stor del spesielt i PIKE som har vunnet Sports Banner for UCSD sine fraternity 5 år på rad. Den einaste sporten dei ikkje vann i fjor var soccer, noke eg skal gjere noko med i år!:)

Dette er i alle fall ein genial måte å skaffe seg nokre amerikanske kompisar på, samtidig som ein tek del i mange artige events. Dei mest høgtidlege er "ball" der dei leier en ballsal og liveband, andre er tur til Big Bear for å stå på ski og til Vegas for å benytte det Vegas har å tilby av moro.

Satser på at dette skal gjere året enda bedre og gi en alle tiders amerikansk oppleving.

Official site
Wiki om PIKE

Miramar Air Show

2009-10-05T07:34:00.004+02:00

Laurdag 3. oktober. Etter nærare 2 timar i kø og totalt kaos entra vi Miramar-basen for flyshow! Miramar er mest kjend som basen som husar Top Gun, skulen for "the best of the best" av amerikanske jagerflygarar (true story, ikkje berre film). Showet bestod blant anna av akrobatiske småfly, Harrieten som ta av vertikalt og fly baklengs (ikkje verst for eit jagerfly) og ikkje minst The Blue Angels - 6 F18 fly som flaug heilt usannsynleg tett! Heilt rått og eit fantastisk show!! Draumen om å bli jagerflygar blussa litt opp att sjølv om realisten i meg svarte kjapt med å minne om at ein som treng briller i forelesinga kanskje ikkje kjem gjennom den seleksjonen.

Pinadø ikkje greit å få bilete ta dissa flya... Speilreflekskamera vart flytta til toppen av handlelista etter showet...

Baseball

2009-10-05T06:45:00.005+02:00

Søndag 4. oktober. Dagen starta med å betale telefonregning, før bilen dura av garde til downtown San Diego og Padres-kamp. San Diego Padres er byen sitt baseballag. Dei spelte idag heime mot San Francisco Giants i eit California-oppgjer. Både familien Steen/Thorsen og Methot var nær fulltallige pluss Vidar og Torgeir. For å oppklare eventuell uklarheiter om kven Peter (Methot) og Anna (begge pilotar), Nils, Eric og Max er so er det familien vi budde hos den første veka her borte. Peter er frå traktene, Anna er svensk og mamma sitt søskenbarn. Fam Steen/Thorsen treng vel ikkje nærare beskrivelse, men kan nemnast at det er mamma, pappa, Vebis, Sigvard og Olve som er på vitjing. Audun som seriøs NTNU student har naturlegvis ikkje anledning til utskeielser midt i semesteret.
Baseballkamp var vi på i alle fall og tapte gjor Padres i første ekstra "inning". Reglane i baseball er for vanskelege til å beskrive her, men spelet er ganske kult når ein kjem inn i dei taktiske aspekta!

Etter kampen rusla vi rundt downtown og var blant anna innom the Viking Shop og baren der Top Gun vart spelt inn! Må dit ein kveld og synge "She's lost that loving feeling"!

Ved middagstider tok Peter oss med til Dick's som bød på god mat og litt utradisjonelle servitørar. Der gjekk det i kjefting og smelling, og tallerker, servietter og matbøtter flagra alle veier. En interessant kulinarisk opplevelse!

San Diego Downtown

Lutefisk Chef og Lefse Maker frå The Viking Shop

Jukeboxen frå Top Gun

US Marines var godt representert. Anna sa at dette var folk som allereie kunne ha 2-3 kontigentar bak seg. Skremmande unge dei såg ut når ein sto i pølsekø i lag med dei...

Baseball baby!

Huset i 728 Venice Ct.,

2009-09-29T02:35:00.004+02:00

Her kjem nokre bilete frå huset vårt i 728 Venice Ct. på Mission Beach.
Eg likar huset svært godt, sjølv om det er litt gamalt. Det er lite og koseleg og her på Mission Beach lev vi i ei boble. 50 meter til stranda og fint ver kvar dag med ei fantastisk roleg og hærleg atmosfære.

Stova. Sofaen kan forresten gjerast om til to lenestolar og ei dubbelseng på ein gong!

Kjøken.

Bad

Den lille hagen vår. Lite sol her, so mest brukt til voksing av surfebrett og litt grilling.

Her bur Torgeir og Vidar.

Og her bur eg...

Støvsugerparken til Wal-Mart

2009-09-28T19:41:00.003+02:00

Ladies and gentlemen, I present to you: Støvsugers!

Byrjar frå den billege enden...

Sportsmodellane

Dei meir tradisjonelle...

I give to you: DIRT DEVIL!!

Verstingen!

Det ville ingen ende ta...

Tennis

2009-09-28T19:25:00.004+02:00

Sportsutstyr er billeg her borte...i alle fall om ein ikkje kjøper so mykje av det...
Har i alle fall investert i ein Wilson N1 tennisracket, ein giga tennisbag og tennissko. Er no klar for å betre backhandvolleyen min! Har gratis tilgang på tenniscourts hjå UCSD etter å ha signa opp for treningskort, so planen er deltaking i US Open neste år!

Må bli bra med dette utstyret her!

Delfinane er tilbake!

2009-09-28T18:43:00.003+02:00

Etter å ha savna dei nokre dagar kan eg no melde at delfinane er tilbake utanfor strendene på Mission Beach, CA! Var idag leikne som aldri før og hoppa og styra. Ganske kult!

Fer tatt so dårlege bilete frå surfebrettet sjølv, so måtte fuske litt her...

Første professorunderskrift

2009-09-28T18:26:00.003+02:00

Onsdag 23. september. Då er mitt første Concurrent Enrollment Card signert. Det gjer meg innrullert til CSE124 Networked Services, eit Komm.Tek. fag med ein indisk-amerikansk pratande professer og mykje programmering, fortrinnsvis i C++, eit språk eg ikkje har hatt tidlegare. Dette gjer at eg egentlig ikkje er so gira på å ta laust på dette faget, men er ikkje sikker på eg har noko val. Eg treng pengane frå lånekassa og i denne fagkabalen må eg samle alle korta eg fer hende på trur eg. Ein skal ikkje vere redd for ei lita utfordring heller!

I boks!

Skandinavisk fest

2009-09-28T18:18:00.004+02:00

Fredag 25. september. Fredagskvelden inviterte to svenske karar alle Extension students ved UCSD til heimefest i leiligheita si. Sprekt, og kanskje sprekare enn dei hadde tenkt seg. Det var ikkje mange ledige kvadratmetera att på verken golv eller veranda/trapp etter at fleire og fleire dukka opp ut over kvelden. Å treffe på ein amerikaner i folkehavet var sjelden vare. Festen dokumenterte at vi er ganske mange skandinavar (og nokre tyskarar) på UCSD i år. Sjølv om det er litt kult å treffe amerikanarar når ein først er her var det og triveleg med nye skandinaviske fjes.
Kvelden endte i kjend stil frå TV med at to politibilar rulla opp utanfor huset og at to politifolk entra kåken og myndig ga alle beskjed om at festen var over. Bestemte og bevæpna som dei var var det ingen som motsa seg det og ferda gjekk vidare.

Jaggu dukka det ikkje opp ta karar som desse og ba oss bestemt om fare ein annan plass.

PC is back!

2009-09-28T18:14:00.004+02:00

28. september. Etter å ha slitt mange veker med en PC utan fungerande hard disk, haltande ved hjelp av Linux frå CD-ROM er endeleg PC oppe og går att. Massiv feilsøking med diverse program viste blant anna omfattande feil på hard disken, og etter å ha tapt mange auksjonar på eBay på ny brukt PC tok eg sjansen på å kjøpe ein ny hard disk i staden. Og jaggu vart ikkje PCen som ny att med ein einaste gong. Har mista ein del data som låg på hard disken, deriblant ein del bilete frå turen, men er i alle fall oppe og går igjen! Det vil dermed byrje å dukke opp litt blogginnlegg att framover.

Kjelda til mykje blod, svette, frustrasjon og tårer.

Teoriprøve

2009-09-28T18:05:00.004+02:00

25. september.
Til tross for fredag og skulefri stod vekkerklokka på 6am i dag au. På dagsorden stod nemleg DMV, Department for MotorVehicles som er frykta og berykta blant alle amerikanera for sine køer. Til tross for at eg, Torgeir og Vidar var der en time før åpningstid var det godt med folk framom oss i køa. Ventetida vart brukt til å byrje å lese meg opp til dei komande teoriprøvane i tillegg til at ein predikant dukka opp i lag med sonen sin og underhaldt oss heile ventetimen. Når dørene opna gjekk køa overraskande fort og for 28 USD tok eg teoriprøva til bil og motorsykkel(!). Billappen gjekk greit, mens eg måtte ha 3 forsøk før eg fekk "passed" på teorien til motorsykkel...skulle kanskje berre mangle då eg aldri har sete på ein sykkel før og langt mindre veit noko om korleis ein fører ein slik doning. Har i alle fall ein gyldig lapp som no gjev meg lov til å køyre motorsykkel i USA so lenge eg parkerar før det bli mørkt og held meg unna Freeways. Sjukt, men sant! Om eg kjem til å våge å benytte meg av moglegheita vil tida vise...

Top Gun er spelt inn berre nokre miles unna, så slik ser dokke meg om ei lita stund...

Vaskedag

2009-09-28T18:01:00.003+02:00

28. september.
No er vaskelista hengd opp på kjøleskapet og den viste at denne søndagen var det min tur å stå for støvsuginga. Sidan dette var første vaskedag innebar det at eg var den heldige som fekk pakke ut og prøvekøyre den nye doningen vår for første gong. Med dobbelt innsug, kraftige frontlys og grommare motorlyd enn det Chevyen vår har var det nesten stas å dure over gølva bak den nye støvsugaren vår!

El Støvsugo Gigante

Surf's up!

2009-09-21T22:51:00.007+02:00

Det som stod overst på handlelista etter at leiligheita var i boks og skapa fylde opp (bread making machine vart riktignok kjøpt først) va naturlegvis surfebrett. Etter grundig research på nett og med tips frå Peter som eg budde hos første veka her borte visste eg kva slags brett ein fersking som meg bor ha i byrjinga. Peter anbefalte eit 7 til 9 fots brett, med rund nase for god oppdrift. Eg fann ein distributor på nettet som låg langt under prisane til alle butikkane her på Mission Beach og Pacific Beach og avtalte eit møte. Torgeir og Vidar var med og vi gjekk derfrå med kvart sitt splitter nye surfebrett. Det har blitt flittig brukt med 1 til 2 økter kvar einaste dag. Ikkje lett i byrjinga! For å kome deg ut til der bølgane bryt må du gjennom ganske mange bølgar som bryt over deg med bra trøkk...ikkje alltid så greit liggande på eit gjenstridig surfebrett, men har taket på det no! Fantastisk artig når ein verkeleg kjenner at brettet får litt fart på bolgen og du har balansen eit lite sekund for du blir kasta ned i bølgekaoset att! Flotte strender her med lifeguardhus jamnt bortover og fin sand! Vi ser til og med delfinar nær kvar dag svømmande forbi rett utforbi der i surfar! Ikkje vanskeleg å venne seg til dette livet her...kom å prov det ut! 728 Venice ct. har overnattingsplass og det er billege flybillettar for tida!

Ready to hit the big wave!

Adresseoppdatering

2009-09-21T22:26:00.005+02:00

Adressa mi fram til den 24. oktober kjem til å vere fylgjande:

728 Venice Ct., San Diego, CA 92109, USA

Klikk her for å sjå kor eg bur!

So stikk gjerne innom ein tur om du er i nærleiken en dag!!!

Forste veke med californiske rutiner

2009-09-21T20:59:00.006+02:00

Onsdag 16. september - Sondag 20. september
Bortsett frå særskilde småhappenings nemnt i andre innelegg på bloggen har vi no hatt våre første rolige dagar i amerika. Vi er fortsatt relativt tidleg oppe om morgonen for å få med oss morgonbølgene. Har vore relativt slappe surfebølger desse dagane, men surfing er best tidleg på morgon og på kvelden so det er tidleg opp, kanskje jogge en tur før det er rett ut for eit par timar kavande rundt i bølgeskummet. Det kjem seg sakte men sikkert, fer mindre og mindre bank av bølgane som sler over meg og øker stadig brettida per bølge med eit par tidelar.
Resten av dagen går blant anna med til frustrasjon over PCen som har streika og nektar å fungere til tross for plenty av forskjellige triks for å blidgjere han kvar dag. Kostholdet har betra seg. Vi lagar no mat heime, bakar 2 til 3 broed kvar dag. Til no har det gått i kyllingfilet som er latterlig billeg her, burger og deilig kjøt som er nesten like billeg. Grilling i den lille hagen vår i går ilag med Nils Petter og Lise som skal ha dei samme Kommunikasjonteknologifaga som meg her borte.

Los tres amigos living in 728 Venice Ct.

Rådgivning

2009-09-21T20:53:00.004+02:00

Fredag 18. september. I dag var det tid for personleg rådgivningstime på UCSD. Dei som er tilsett for å hjelpe Extension studentar er utruleg hyggjelege og meir enn villege til å hjelpe. Kvarteret var imidlertid ganske unyttig. Fekk bibilotekkort og internettaksess, elles ikkje mykje anna vettugt.

Første skuledag

2009-09-21T20:37:00.007+02:00

Torsdag 17. september. Første skuledag!! I dag tidleg etter å ha trokla oss gjennom morgenrushet ut fra PB møtte vi på UCSD for vår første skuledag. Dagen bestod av ein rundtur på deler av campus (campus er heilt enorm med fleire bussruter som berre tek deg rundt inne på campus). Turen var konsentrert rundt Extension delen som var der vi fekk første del av orienteringa og gjekk innom eit av idrettssentera, mange restauranter og biblioteket. Fantastisk flott campus, godt å sjå at skulepengene vi betaler gjeng til noko fornuftig. Fekk og ein god gjennomgang i prosessen på å få fag ved UCSD for oss Extension studenter. Og det vert nok ikkje berre berre skal eg seie dykk. For datafaga må ein springe rundt til professorar og departement for å skaffe seg stempel og underskrifter, for managementfaga står vi langt ned på ei venteliste og fer mail om vi kjem inn eller ikkje. Økonomifaga er ei enda verre historie, dei er so populære at vi må dagleg sjekke ei venteliste og så ligge i søvepøse natta før 12. oktober for å kapre dei eventuelt ledige plassane. So det vi må gjere er å gå i so mange timar som mogleg framover og so håpe på at vi får plass på fire av faga vi freister lukka på. Vi vart og advart mot å freiste å ta meir enn 12 credits per quarter, noko som blir vanskeleg å unngaa då laanekassa og NTNU krev at vi tek 16 credits. So akkurat no er eg litt spent på korleis skulekvardagen kjem til å verte framover, men det ordnar seg nok. Gjer alltid det!

Biblioteket

Dag 6: Highway 1 og Big Basin Redwood

2009-09-16T09:09:00.004+02:00

Dag 6: Torsdag 10. September – Etter ei natt på sofaen til jill og Christoffer satte Malibuen vår kursen for San Francisco. Køyrde vakre Highway 1 oppover langs kysten og fekk sjå flott landskap med alt frå sandstrender, store ranchar, litt ørken, nesten norsk furuskog til bratte fjellsider og klippeformasjonar. Turen gjekk og innom Big Basin State Park der oss sjekka ut massive Redwoodtrær på opptil 100 meter i høgde og 2000 år i alder, hos henholdsvis ”The Mother Tree” og ”The Father Tree”. Vel framme i SanFran tok vi inn på det som har blitt stam-motell-kjeden vår, Motel 6.

Obligatorisk som det er når ein kjem over store tre måtte vi prøve å lage ei rekke for å bevise at treet var so stort at vi ikkje nådde rundt!

Ikkje so veldig stort egentlig, men 2000 år gamalt ca...

Vi kom fram etter det hadde blitt ganske bekmørkt. Etter å ha fortalt oss at vi var crazy gjentatte gonger var desse tokarane kjekke og peika ut veien til dei store trea for oss.

Brødbakemaskin

2009-09-16T08:35:00.003+02:00

Tirsdag 15. September: Starta dagen med en joggetur til enden av Mission Beach. Gatene som gjeng på tvers av stranda langs heile Mission har namn med forbokstaver i alfabetisk rekkefølge, so etter å ha tatt stranda først var det lett å vite kor langt det var igjen på vei tilbake! Deretter leitte vi byen rundt etter brødbakemaskin etter å ha blitt grundig lei av brødutvalet USA har å tilby etter ein dag. Fann til slutt eit vidunder på Wal-Mart i Carlsbad som i skrivande stund blir testa ut på kjøkenbenken. Høge forhåpningar!

Her ser dykk vidunderet som skal sørge for ferske brød til frokost kvar dag framover!

Dag 9: Six Flags Magic Mountain og iPhone

2009-09-15T07:33:00.007+02:00

Søndag 13. September: På slutten av dagen vart dette ranka som den beste dagen under opphaldet so langt! Den starta på Six Flags Magic Mountain, ein enorm og kjend fornøyelsespark litt nord for L.A. Oss hadde vore innom dagen før og forsikra oss om at sesongen var over og at køene ikkje kom til å bli so lange og dei hadde pinadø rett. Spesielt på starten av dagen rusla oss (småsprang til den første i rein adrenalinrus) rett frå attraksjon til attraksjon. Og det var litt av nokre berg-og-dal-baner dei hadde snekra saman skal eg seie dykk! Variasjonane var mange; blant dei som bør nemnast var liggande-på-magen-i-bøylen-rollercoaster (småspennande på toppen for en som liker andre ting betre enn store høgder), ståande rollercoaster og ikkje minst X2 der setet snurra 360 grader rundt underveis i tillegg til dei obligatoriske loops, cork screws etc. Tok også ørten ”vanlige” rollercoasters med plenty av looper og cork screws – dei fleste var verdas største/raskaste på en eller annan måte i sitt slag. Nokre hadde kjent att den eine frå introen til Step By Step på TVNorge. Hyggeleg var det og at Jill og Christopher tok turen frå Santa Barbara og var med på mykje av moroa. Dei ga seg litt tidligare då dei ikkje kunne bruke opp alle overraskingane første dagen av sesongkortet sitt.
Etter Six Flags bar det rett til AT&T for å dra kredittkortet for å bli eigar av ein av desse fantastiske verktøya kalla iPhones. Litt dyrt var og blir det, men er ”in love” allereie – ikkje ein ting eg ikkje kan gjere/finne ut av i løpet av sekund kor som helst i nesten heile verda no! Eit bra punktum for ein bra dag og ein særs innhaldsrik road trip i USA!

Tilbake til kvardagen og innflytting

2009-09-15T07:33:00.004+02:00

Mandag 14. September: Då var road trippen over og vi var tilbake i kjende trakter att. På dagens program stod besøk i banken for aktivisering av kredittkort, innflytting i leiligheita og storinnkjøp på CostCo. Det mest fascinerende var gigapakningane på CostCo. Der finst alt utelukkende i enorme pakninga, so oss gjor innkjøp av div vaskemiddel og andre husholdningsartiklar til eit heilt årsforbruk ved å ta med oss ei pakke av kvar ting. Fylde og sjølvsagt kjøleskap og fryser med godsaker til en billeg peng. Etter knallharde forhandlingar flytta eg inn på rommet med dobbeltsenga, mens dei to andre deler ei køyeseng i det andre soverommet. Meget nøgd med kåken so langt, og en spasertur langs strandpromenaden på kvelden bekrefta at omgivelsane er heilt prima! God natt, frå 728 Venice Court, Mission Beach, California! Gler meg til første natt i eiga leiligheit!

Eit årsforbruk tørkerullar og shampoo i eit enkelt innkjøp...rasjonelt!

Bortsett frå at shampooflaska er for stor til å få plass i dusjen er ho fin!

Mitt nummer

2009-09-15T07:31:00.000+02:00

For dei som kunne tenke seg å slå på tråden er telefonnummeret mitt det komande året fylgjande:
1 (760) 855-5822

Give me a call sometime!

iPhone

2009-09-14T04:37:00.003+02:00

I dag ble dette utrolige verktøyet kalla iPhone anskaffa! Eg har allereie falt pladask. Dette er mitt første post frå tlf, men dette nye underverket gjer også blogging lettare framover!

Dag 5: Santa Barbara

2009-09-13T08:44:00.002+02:00

Onsdag 9. September – Rolig dag. Kom oss etter hvert ut av LA med kurs for Santa Barbara. Der traff vi først noen indøkere som skal gå på UCSB og dro ned på stranda. Santa Barbara var en veldig liten by med avslappa stemning. Avstanden fra Campus og ned til stranda var kort og vi tenkte at fire i baksetet måtte gå greit for en liten tur. Det tykte imidlertid ikkje den kvinnelege politibetjenten som plutselig lå på hjul. Når ho skrudde på lysa på taket hadde oss ikkje anna val enn å køyre rolig ut på veiskuldra og stoppe. Om det var sjarm eller full forvirring med at Vidar i baksetet eig bilen, Torgeir som køyrde kun har norsk førerkort, mens eg som sat i høgre framsete har betalt forsikringa veit eg ikkje, men oss fekk heldigvis fortsette etter at to av jentene hoppa ut og gjekk dei siste par hundre meterane. Traff deretter bl.a. Jill og Christoffer som og skal gå på UCSB. Dei tok oss med på Chilis som hadde meget velsmakande kylling tacos bl.a. før kvelden vart avslutta i festleg lag med en del nordmenn på Woodstock, med ølprisar på 5 USD for den første Budweiseren, men påfyll for 1 dollar. Sjokkerende stengetider einaste…baren som kun hadde norske gjestar denne kvelden skjønte lite då kroken vart satt på døra ved midnatt, men lite var det å gjere med det og dermed var dagen over.

Meg, Torgeir og Vidar (las tres roadtrippers) utanfor huset til Chris og Jill.

Meg, Sveinung, Signy, Victoria og Vidar, alle represanter for indøk 3. klasse på stranda i Santa Barbara.

Eg låg på sofaen til Christopher og Jill. Dei har hatt innbrot tidlegare, so eg væpna meg med eit aluminiumsballtre i tilfelle gjentaking...

Dag 8: San Francisco til LA

2009-09-13T08:42:00.004+02:00

Lørdag 12. September – På vei sørover fra SanFran mot englenes by igjen køyrde vi litt inn i landet for å sjå landskapet der. På veien stoppa vi blant anna i ein innsjø og bada, samt besøkte Tula Elk Reserve som viste seg å vere eit lite inngjerda område med nokre få tre og nokre dyr gåande langt utpå sletta – vart eit kort besøk. Tok inn på Motel 6 (sjølvklart) litt nord for L.A. og er klar for Six Flags Magic Mountain i morgo i lag med Jill og Christoffer.

Torgeir og Vidar framom innsjøen vi nytta til eit velfortent bad underveis!

Warning!

Dag 7: San Francisco

2009-09-13T08:41:00.002+02:00

Fredag 11. September – Parkerte bilen nede ved San Franciscos kjende Fishermans Wharf nede på brygga. Gårsdagens seine ankomst gav oss eit skeivt syn på byen (bokstavelig talt også). Vi spaserte berre rundt eit kvartal for å finne ein restaurant, men det var nok til å møte titals shabby personar, gå forbi to tvilsomme barer, ein med reklame for damer, en med reklame for lekre gutar. Strøket var i det heile litt tvilsomt. Neste morgon når vi ankom San Francisco si brygge vart inntrykket snudd på hovudet. Her var det eit yrande folkeliv rundt dei gamle sjappene som tilbød sjømat, krabbe og fersk fisk i mengder. Etter å ha vandra langs brygga og kjøpt billettar til Alcatraz tok vi en sprek sykkeltaxi til næraste Cable Car haldepass. So tok vi Cable Car opp til Chinatown. Fascinerende både med kabeltrikken og Chinatown, som verkeleg var en liten by i byen der alle skilt var på kinesisk, og majoriteten av folk i gatene var små kinesera. Turen til Alcatraz var eit høgdepunkt. Historisk sus å gå inne i fengselsblokkene der amerikas mest berømte gangsters, som Al Capone og Machine Gun Kelly sona sine straffer i ei knøttlita celle omringa av kaldt vatn og sterke strømmer. Eit kult besøk! Vel i land åt vi på ein fiskerestaurant før vi tok den mest kjende Cable Car-gata. Artig å sjå igjen gata kor alle biljakter i filmar frå SanFran skjer – bakkane opp frå havet går trappevis med fantastisk utsikt rett ut mot Alcatraz heile tida. På toppen hadde kabeltrikken fått nok og streika. Vi måtte dermed gå nedatt.

Nye innlegg ute!

2009-09-09T08:20:00.001+02:00

Har no lagt ut innlegg frå alle dagane til no! Sjå under eldre innlegg eller i menyen til venstre for å få med deg alle. Du kan eventuelt vente ein dag eller to til dei kjem med bilete!

Kjapp innføring i geografi

2009-09-09T08:02:00.005+02:00

Berre ein kjapp innføring i geografien i California og rundt San Diego spesielt.
California er USA sin mest folkerike stat og har noko sånt som den 5. eller 7. største økonomien i verden.
Av dei store byane har vi San Francisco lengst nord, så Los Angeles og så San Diego.

Områda nord for San Diego heiter i rekkefølge frå nord mot sør:
Carlsbad - fint støk der Anna og Peter bor - dei vi bodde hos den første veka.
La Jolla - idyllsik, fint strøk med fine klipper og strender. Eit av USAs meir eksklusive plassar og bu. Her ligg skulen, UCSD. Kjempelokasjon nesten ved stranda.
Pacific Beach - her bur dei unge. Veldig god atmosfære - avslappa og med mykje liv og surfere på stranda og i gatene på kveldstid. Her skal vi bu etterkvart.
Mission Beach - idyllisk halvøyliknande strøk med bukta i øst og havet og stranda i vest. Her skal vi bu 1,5 mnd. Masse ferieleiligheter og kjempekoselige små gater rett på stranda.
So kjem San Diego Downtown og deretter meir eller mindre Mexico!!

Dag 4: Beverly Hills og Jimmy Kimmel Live

2009-09-09T07:49:00.001+02:00

Tirsdagen og dag nummer 4 på roadtripen starta med en joggetur. Eg og Torgeir køyrde opp mot det berømte Hollywood-skiltet i fjellsida over byen. Fekk vite av en meksikaner at det var ca 5 miles (8 km) opp og tok laust. Godt å kjenne hjartet pumpe litt igjen og en kjempetur! Såg ei coyote på vei opp. Ikkje mykje redd for folk dyra i millionbyen. Bokstavane var digre og "City of Angels"/LA var eit imponerande syn frå toppen av Hollywood Mountain! Trossa eit nettinggjerde og et par advarslar og gjekk heilt ned til bokstavane. Tenkte vi måtte ha eit bilde frå framsida og skulle til å bevege oss frå bak O-en til framsida av LL-ane då alarmen gjekk. Kvapp til av ulinga, såg opp og rett inn i eit kamera og skunda oss litt opp skråninga og tilbake på stien. Tydlegvis ikkje så populært med to gutar som stenger for litt av LL-ane…
Vel nede igjen tok vi fram Map of the Stars-kartet eg kjøpte dagen i forvegen og satte oss i bilen. Målet var dei eksklusive områda i byen og å sjå nokre kjendisboligar. Køyrde stort sett mellom Sunset Boulevard og Santa Monica Boulevard gjennom Beverly Hills og Bel Air. Såg mange fine hus, men av dei mest eksklusive boligane såg vi mest stengde portar og enormt høge hekkar. Den mest imponerende eigedomen var Hugh Hefner sitt Playboy Mansion som hadde dei høgste og lengste hekkane eg noken sinne har sett!!
På kvelden hadde vi billetter til Jimmy Kimmel Show, eit talkshow som og sendes på TV i Noreg. Verkeleg artig å sete i salen under innspelinga som var uhyre profesjonell. Showet sendes ikkje lengre live etter at ein gjest stødde om seg med litt for mange banneord ein gong, men innspelinga var fortsatt akkurat som om det skulle vere eit live show! Kveldens gjester var Jennifer Connelly og Jeffrey Ross, henholdsvis skodespelar og amerikansk komiker. Jennifer var vakker og Jeffrey fekk trimma lattermusklane våre! Showet endte med en miniatyrkonsert ute med Boys Like Girls som var ganske bra!

Dag 3: Universal Studios

2009-09-09T07:20:00.001+02:00

Mandag 7. September: I dag mandag var det tidleg opp. Universal Studios stod på programmet og som god sunnmøring skal då heile dagen utnyttast. Slo til på et halvårspass til 10 dollar mindre enn prisen for en dagsbillett og eit flittig brukt All-You-Can-Eat pass. (Tilbudet gjaldt berre ekte Californiera, som oss). Parken var enorm og inneheldt bl.a. Krustyland med ein utruleg bra Simpson berg og dal bane simulator, Mummy – the ride, ei innendørs berg og dal bane, eit forrykande pyroteknisk show med flammar og eksplosjonar som i en ekte brannmannfilm, eit spesialeffektshow som var litt kjedeleg, studio tour der vi så gein del kulisser som husa til Frustrerte Fruer og krasj-siten til War of the Worlds, ei slags Jurrasic Park tømmerrenne, ein musikal og sist men ikkje minst WaterWorld. Hit gjekk vi litt slitne etter dagens strabasar heilt til slutt og utan særlege forventningar. Men det var eit rått show. Dei herja på Vann-jets/vann-scooter, tok backflips fra 10 meter, alt perfekt koordinert med små marginer. I finalen kom eit stort fly og landa mitt i den lille pytten som danna scena i ein gigantisk eksplosjon – ekte Hollywood stil!!
Vel tilbake på motellet slappa vi litt av, før vi gjekk og tok vår første pils på ein pub i Hollywood Boulevard og såg Inglourious Basterds på kino. Kul film, som kan anbefalast!

Dag 2: City of Angels

2009-09-09T07:19:00.002+02:00

Søndag 6. September – Tok laust frå Motel 6 i Irvine frå morgon med kurs for kysten igjen. Passerte gjennom Orange County Newport (kjent bl.a. frå The O.C.), Huntington Beach og Long Beach før mj parkerte vel Marina Del Rey og tok en titt på noken ta dei 5200 båtane som ligg der. Ei stor småbåthamn med vanvittig mange seglbåtar! Etter det var det under ei ”mile” til oss byrja tråling etter parkeringsplass ved Venice Beach. Tok til slutt sjansen på en 2 timersplass og gjekk via dei kule kanalane på Venice ned til den berømte stranda. Etter frokost og eit bad gjekk mj langs strandpromenaden. Masse folk både til fots, på sykkel (nær alle på ”cruiser”s) og rollerblades akkurat slik ein ser på tv laga frå desse strendene. Blant sjåverdigheitene langs vatnet kan det nemnast ein konkurranse kalla SuperGirl der jenter herja på skateboard i ein liten park og på rail på snowboard, sjølvsagt på snøv. Kule saker! Passerte og eit område der mange ekte LA-era spelte streetbasket og handball (som squash uten racket). Såg og ein gym der folk trente litt, men den berømte gymmen på Venice Beach der storegutta løfter frivektene sine til folks forlystelse såg vi aldri noko til dessverre. Drosjesjåføren som køyrde oss tilbake til bilen hadde heller aldri høyrd om den…eit mysterium som må finnast ut av! Venice Beach glei etterkvart over i Santa Monica Beach som var ganske lik. Kjende igjen miljøet frå Pacific Blue og Baywatch. Lifeguard tårna på stranda var kule, mens Lifeguard Headquarter var noke meir moderne enn i Baywatch. Legendariske Santa Monica Pier med tivoliet sitt vart og sjekka ut. Herleg atmosfære nede på stranda her. Uendeleg lang strand med deilig sand, gode bølger og masse folk!
Hollywood! Sjekka så inn på Motel 6 Hollywood! Det låg meget sentralt eit lite steinkast (kjem an på kven som kastar) frå Hollywood Boulevard. Gjekk ca heile Hollywood Boulevard fram og tilbake. Der er her fortauet langs heile gata på begge sider er dekt med dei berømte stjernene kor store Hollywood personar gjennom tidene fer gravert inn namna sine. Fann ein del kjende namn, foreviga dei sjølvsagt til kameraet sitt minnekort og besøkte mellom anna eit stort kjøpesenter der vi gjekk opp nokre etasjar og kunne sjå Hollywood skiltet oppe i fjellsida. Senteret innehaldt og Kodak Theater der Oscar utdelingane finn stad! Etter pizza tok vi på oss finstasen frå outlet stores dagen før og sjekka ut Hollywood by night. Vart med å gå langs gata og sjå på køene inn til ganske eksklusive klubbar. Mange gigantiske Limousinar, store dørvakter og sikkerheitsfolk og jenter i fine kjolar og sjå!

Departure for road trip

2009-09-09T07:18:00.004+02:00

Lørdag 5. septeber – Road Trip Starts!! Første stopp var Best Buy hvor Torgeir og Vidar kjøpte hvert sitt Canon PowerShot kamera til dokumentasjon av alle kommende hendelser. Deretter stod en liten by av outlet stores på programmet - outlet stores er butikker hvor varemerket selger til fabrikkpriser, altså ikke via en forhandler/kjede. Kjøpte en Calvin Klein skjorte og en Ralph Lauren Polo pysj bukse til meget lave priser i forhold til Norge!! Kjørte så legendariske Highway 1 også kalt Pacific Highway nordover gjennom San Clemente og Laguna Beach. Fantastisk flott langs havet oppover. Plukket oss ut Motel 6 i Irvine, en forstad til L.A. som overnattingsplass den første natta.

Amerikansk bankkonto og signering av leiekontrakt

2009-09-09T07:18:00.003+02:00

Fredag 4. September – Dro til Chase og opprettet en amerikansk konto i mitt navn. Skrev så ut en sjekk fra den og dro til PB for å signere leiepapirer og betale første leie. Deilig å ha det i boks!! Dro innom vår kommende leilighet…sykt fet! Helt på stranda, rett ved piren på PB, god surfestrand rett ned og kortest mulig vei til der det skjer! Restaurant/bar-gata starter omtrent ved blokka vår. Etter alt dette som tok en del tid fordi landlorden vår er en dame som tar seg utrolig god tid – vi måtte tom kjøre henne på et par ærender på vei tilbake, men gjorde alt for litt ekstra goodwill – hooka vi opp med Nils og Lise (også Indøk Data) som også hadde kommet til San Diego, dro ned på stranda og bada før vi spiste et mindre bra måltid i Garnet Street.